اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٢٤ - حسین پژمان بختیاری
جوار امامزاده سیّد محمّدِ [خمینی شهر] مدفون شد.[١]]
حسین پژمان بختیاری
حسین بختیاری متخلّص به «پژمان» فرزند علی مرادخان میرپنج بن نجف خان بن الیاس خان بختیاری، از شعرای معاصر. مادرش عالم تاج متخلّص به «ژاله» فرزند میرزا فتح اللَّه بن میرزا علی بن میرزا ابوالقاسم قائم مقانی فراهانی است.
در ٣ شعبان ١٣١٨ق (مطابق ١٢٧٩ش) در محلّه حسن آباد تهران متولّد شد. [در کودکی پدر و مادرش از یکدیگر جدا شدند و او در ٤ سالگی به همراه پدر به منطقه بختیاری رفت و در آنجا به تحصیلات مقدماتی مشغول شد. پس از فوت پدرش سرپرستی او را جعفرقلی خان بختیاری برعهده گرفت. در نوجوانی به تهران آمد و در مدرسه سن لوئی به تحصیل پرداخت. و در این مدرسه با نیما یوشیج بنیان گذار شعر نو هم کلاسی بود. او از ١٨ سالگی به سرودن شعر پرداخت. پس از فراغت از تحصیل به استخدام وزارت پست و تلگراف و تلفن درآمد.
پژمان در انجمن های ادبی تهران از جمله انجمن حکیم نظامی شرکت می کرد و اشعار و مقالات او در مطبوعات مرکز به چاپ می رسید. مدتی نیز برای رادیو ایران برنامه های ادبی تهیه می کرد.]
وی سرانجام یک شنبه ١٠ ذیقعده ١٣٩٤ق مطابق با سال ١٣٥٣ش در تهران وفات یافت. کتب زیر از آثار اوست به چاپ رسیده است:
٥-١. «تصحیح خمسه نظامی» در ٥جلد ٦. ترجمه «آتالا» از شاتو بریان ٧. ترجمه «رنه» از شاتو بریان ٨. «زن بیچاره» (منظوم» ٩. «زن سیه روز» (منظوم) ١٠. ترجمه «وفای زن» از کتاب «آدولف» نوشته بنیامین کنستان [١١. «دزد اطفال» ١٢. «قمار» ١٣. «گربه سیاه» ١٤. «کرسیل» ١٥. «خاشاک» (مجموعه شعر) ١٦. «دیوان پژمان
[١] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٢، ص٢١٠؛ خمینی شهر شهری که از نو باید شناخت، ص٣٠٣.