اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٠٥ - میرزا محمّد حسین شمیم اصفهانی
سیّد حسین محمودی خوراسکانی*
سیّد حسین محمودی خوراسکانی، عالم فاضل فرزند حاج میرزا عبدالعلی بن میر محمّدصادق، از فضلاء و علمای حاضر.
در سال ١٣٢٩ق در خوراسکان متولّد شده و در اصفهان نزد شیخ محمّد حسن عالم نجف آبادی، حاج آقا رحیم ارباب، آقا سیّد محمّدرضا خراسانی و حاج آقا حسین خادمی به تحصیل پرداخت. سپس در خوراسکان به اقامه جماعت و موعظه و خطابه مشغول شد.
وی در سال ١٤٢٣ق وفات یافته و در حرم امامزاده ابوالعباس خوراسکان مدفون شد.[١]
محمّدحسین خوراسکانی
محمّدحسین بن عبدالفیاض خوراسکانی، از فضلاء قرن سیزدهم هجری است. از اهالی قصبه «خوراسکان» جی اصفهان بود و در ماه ربیع الاوّل ١٢٥٨ه.ق نسخه ای از کتاب «مغنی اللبیب» را به خط نسخ کتابت کرد. این نسخه به شماره ٩٧٤٧ در کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است.[٢]
میرزا محمّد حسین شمیم اصفهانی
میرزا محمّد حسین اصفهانی معروف به پیر فرزند عبدالکریم شیرازی اصفهانی، شاعر، خوشنویس و ادیب فاضل، از دانشوران قرن دوازدهم هجری. اجدادش از شیراز به اصفهان آمدند و او در اصفهان به دنیا آمده و علم و ادب آموخت. در زمان نادر شاه به قضای لشکر منصوب شد و چندی بعد به کلانتری اصفهان برگزیده شد و کمی بعد در سال ١١٥٩ق به دستور نادر شاه کشته شد. خط شکسته را خوش می نوشت. شعر را نیز
[١] رساله خوراسکان (تألیف: محمّدعلی ربّانی خوراسکانی): خطی.
[٢] فهرست رضوی، ج١٢، ص٤٤٦؛ خورشید جی، ص٣١٢.