اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٩٢ - سیّد محمّد حسین حسینی بَرزانی
امیر سیّد حسین حسینی
امیر سیّد حسین حسینی، عالم فاضل، از محدّثین و فضلای قرن یازدهم هجری. در اصفهان ساکن بوده و از شاگردان محضر درس علّامه مجلسی به شمار می رفته است. علّامه مجلسی در پشت کتاب «قواعد الاحکام» علّامه حلّی، جهت او اجازه مختصری نوشته است.[١]
سیّد امیر محمّد حسین حسینی اصفهانی
سیّد امیر محمّد حسین حسینی اصفهانی، فاضل جلیل. از علمای قرن دوازدهم هجری و ساکن اصفهان. وی در شعبان سال ١١٤٧ق از میرمحمّد حسین بن میر محمّد صالح خاتون آبادی مفتخر به دریافت اجازه شده است.[٢] [خاتون آبادی در آن اجازه او را چنین ستوده است:
«العالم العامل الفاضل الکامل، ذوالنفس القدسیّه و الملکات المرضیه. الجامع بین مرتبتی العلم و التّقوی الامیر محمدحسین الحسینی الاصفهانی»[٣]]
سیّد محمّد حسین حسینی بَرزانی*
سیّد محمّد حسین حسینی برزانی، عالم عامل صالح، از علمای قرن چهاردهم هجری. از خود چند فرزند فاضل و زاهد و اهل علم بر جای نهاد از جمله حضرات آیات: سیّد علی اصغر، سیّد علی و سیّد محمّد (معروف به هرسینی) وی پس از وفات در تخت فولاد تکیه میرزا محمّد باقر چهارسوقی مدفون شد.[٤]
[١] الذریعه، ج١، ص١٥٠؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، ص٢٥؛ تلامذه العلّامه المجلسی، صص ٢٢ و ٢٣.
[٢] الذریعه، ج١١، ص١٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٢٨.
[٣] الکواکب المنتثره، صص١٩٥ و ١٨٤ و ١٨٥.
[٤] جلوه افلاکیان، مخطوط.