اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٥٧ - سیّد علاءالدّین حسین خلیفه سلطان
وفات یافته است.[١]
حسین رجاء اصفهانی
شیخ قطب الدّین حسین بن شیخ ولی اللَّه شمس الدّین محمّد بن محمود بن علی اصفهانی معروف به رجاء، عارف و عابد صالح از عرفای قرن هشتم هجری. وی شیخ خانقاه علی بن سهل بوده و از پدرش خرقه دریافت نموده است و پدرش از تاج الدّین محمود و او از شیخ شهاب الدّین عمر سهروردی. ابن بطوطه در حدود سال ٧٢٧ق در خانقاه علی بن سهل در اصفهان خدمت او بوده و مورد اکرام و مهمان نوازی او واقع شده، و این شیخ را بسیار ستوده است.[٢]
سیّد علاءالدّین حسین خلیفه سلطان*
سیّد علاءالدّین حسین خلیفه سلطان (سلطان العلماء) بن رفیع الدّین محمّد بن شجاع الدّین محمود مرعشی اصفهانی، عالم فاضل، فقیه محقق و ادیب شاعر [از علماء و وزراء عالی مقام قرن یازدهم هجری].
در اصفهان متولّد شده و نزد پدر خود و شیخ بهائی و دیگران به تحصیل پرداخته و به مقام شامخ علم و فضیلت نائل شد. پدرش منصب صدارت شاه عباس اوّل را برعهده داشت. شاه عباس علاءالدّین حسین را به دامادی خود پذیرفته و چندی بعد منصب وزارت اعظم را به او سپرد. در زمان شاه عباس او ٥ سال وزارت کرد.
بعد از مرگ شاه عباس و به سلطنت رسیدن شاه صفی ٢ سال وزیر او بود. امّا شاه صفی نسبت به او بدگمان شده و او را از وزارت عزل کرده و به قم تبعید کرد و دستور داد پسران خلیفه سلطان را میل در چشم کشیده و کور نمایند.
[١] التّحبیر، ج١، ص٢٣١.
[٢] سفرنامه ابن بطوطه (ترجمه فارسی)، ج١، ص٢١٣؛ مقالات الحنفاء، ص١٥؛ مزارات اصفهان، ص٣٢٤.