اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٢٨ - ملّا حسینعلی محدّث
از اوست:
گشته خیالم چو زلف یار پریشان
دل شده از دست روزگار پریشان[١]
حسینعلی گلشن اصفهانی
حسینعلی گلشن اصفهانی، از شعرای اصفهان در قرن چهاردهم هجری. در سال ١٣١٠ق در اصفهان متولّد شد. در انجمن ادبی شیدا شرکت می کرد و از شعرای خوش قریحه به شمار می رفت. او در سال ١٣٦١ق وفات یافت. این بیت از اوست:
به جان اهل حجاز و عراق شور افکند
بلند گشت چو از نینوا نوای حسین
(حجاز، عراق، شور، نینوا و نوا نام پرده های آواز است.)[٢]
ملّا حسینعلی محدّث*
ملّا حسینعلی محدّث، عالم فاضل، از دانشمندان گمنام قرن سیزدهم هجری است. وی در جمادی الثانی ١٢٥٢ق وفات یافته و در نزدیکی قبر فاضل هندی در تخت فولاد مدفون شده است.
این مرثیه درباره او سروده شده است:
واحسرتا که رفت ز دنیا حسینعلی
آن معدن فضایل و آن نور منجلی
اعلا محدّثی که چو دریای علم و فضل
بد در خروش و جوش چو دریای انزلی
کرد از خرد سؤال ز تاریخ فوت او
گفتا «هزار حیف ز ملّا حسینعلی»[٣]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٣٧٤.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٠٢.
[٣] تخت فولاد یادگار تاریخ، خطی.