اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩ - ملّا محمّد باقر ابوالفقراء گزی
است.[١]
در مدرسه جدّه اصفهان ساکن بوده و در آنجا کتاب «هیئت» و «قانونچه» را به خط نستعلیق، در سال ١٠٩٩ق کتابت نموده است. این نسخه در کتابخانه علّامه طباطبائی شیراز موجود است.[٢]
ملّا محمّد باقر ابوالفقراء گزی
ملّا محمّد باقر گزی معروف به «ابوالفقراء» شاعر ادیب فاضل فرزند ملّا محمّد تقی، در قریه گز بُرخوار اصفهان متولّد شده و پس از تحصیل علم و ادب در اصفهان ساکن شده و انجمن ادبی ابوالفقراء را تأسیس کرده است. عمّان سامانی قصیده انجمنیه ای برای این انجمن ادبی سروده است[٣] و مرحوم ابوالفقراء نیز شعر می گفته و کتابی به نام کنزالفقراء تألیف نموده است که به شماره ٢١٧٠ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است. سرانجام در سال ١٢٨٦ه.ق وفات یافته، جنازه به زادگاهش منتقل و در آنجا مدفون شد.[٤]
مشارالیه دائی آخوند ملّا عبدالکریم گزی می باشد. ماده تاریخ وفاتش را پرتو شاعر و خطاط معروف سروده است:
آه و افسوس از ابوالفقراء
که به دانش نبود قرین
هم بُدش جا به صفّه عرفان
هم در ایوان شرع صدرنشین [...]
بیتی آراست بر بدو تاریخ
چون دو ابروی شاهد شیرین
باقر بن تقی ابوالفقراء
رفت اندر مقام علییّن
١٢٨٦ ١٢٨٦
[١] تذکره تحفه سامی، ص٢٧٧.
[٢] نسخه پژوهی، ج٣، ص١٠٧.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٣١١ و ٣١٢؛ مقدمه دیوان غمگین اصفهان.
[٤] رجال اصفهان، ص٦؛ فرهنگ و تاریخ گز بُرخوار، ص١٢٠؛ مکارم الآثار، ج٨، ص٢٧٩٤.