اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢٣ - شیخ محمّد حسن زاهدی
فوتش را چنین سروده است:
خواست مؤمنی «شکیب» از من
سال تاریخ فوت او غافل
عارفی دوش سر زد و گفت
«خاکیا» بود شاعری قابل
١٣٥٥
دیوان او نزد فرزند ایشان عباس خاکیا موجود است.
از اوست:
آن دل که تجلّی گه دلدار نباشد
در آن خبر از عالم اسرار نباشد
اعمی بود آن کس که رخ خوب تو ببیند
از جان و دل و دیده خریدار نباشد
ناصح چه دهی تو به که ما باده کشان را
راهی به جز از خانه خمّار نباشد[١]]
شیخ محمّد حسن زاهدی*
حاج شیخ محمّد حسن زاهدی گیلانی اصفهانی فرزند شیخ محمّد علی عالم فاضل، از علمای اواخر دوره قاجاریه است.
در سال ١٢٢٩ه.ق در اصفهان متولّد شده و در این شهر به تحصیل پرداخته است. وی در ٥ شعبان ١٢٩٩ه.ق «صحیفه سجادیه» را برای میرزا زین العابدین امام جمعه تهران کتابت نموده است. این نسخه در کتابخانه آیت اللَّه مرعشی موجود است.
ظاهراً صاحب عنوان در اوایل قرن چهاردهم هجری وفات یافته است.[٢]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص١٧٣-١٧١؛ مصاحبه غلامرضا نصرالهی با آقای عباس خاکیا در سه شنبه ٣مرداد ١٣٧٤ش.
[٢] فهرست مرعشی، ج٣٢، ص٤٩٥.