اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٨ - آقا جواد حاجب اصفهانی
یافته است. در تاریخ بروجرد او را بروجردی نوشته و از شیخ عبدالحسین بن شیخ عیسی رشتی گیلانی به عنوان یکی از شاگردان او نام برده است.[١]
میرزا جهانبخش علاوه بر تألیف سابق الذکر «قبله البلدان لاهداء الاخوان» را نیز تألیف نموده است.[٢]
میرزا جواد چهارمحالی اصفهانی
میرزا جواد چهارمحالی اصفهانی، شاعر و ادیب بوده و به نام خود تخلّص می کرده است. در جوانی به کرمان رفته و تمامت عمر را به گوشه نشینی گذرانیده است. عمری دراز یافت و در اواخر عمر زمین گیر شده و در سال ١٢٢٣ق وفات یافته و در همانجا مدفون گردیده است. دیوانش حدود هفت هزار بیت بوده است.
از اشعار اوست:
از شوق گلزار رحمت، گل بر دمد از خارها
گر بگذری ای شاخ گل، روزی سوی گلزارها[٣]
آقا جواد حاجب اصفهانی
آقا جواد اصفهانی متخلّص به «حاجب»، شاعر ادیب، از ایران به هندوستان رفته و نزد سعادت علی خان یکی از حکّام آنجا تَقَرُّب یافته است.
دیوان اشعار او به شماره ٤٧٠٥ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است و با این ابیات آغاز می شود:
ای کرده محو ماه رخت آفتاب را
در خون نشانده رنگ لبت لعل ناب را
[١] مکارم الآثار، ج٦، ص٢١١٣.
[٢] الذریعه، ج١٧، ص٤٤.
[٣] تذکره اختر، ص٤٧؛ سفینه المحمود، ص١٨٧؛ مجمع الفصحاء، ج٤، ص٢٠٥؛ مکارم الآثار، ج٣، ص٩٦٦؛ حدیقه الشعراء، ج١، ص٣٨٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٦٢ و ٤٦٣.