اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٢٤ - حسینعلی زنگنه
این عالم ربانی سرانجام در شب جمعه دوّم صفر سال ١٣٦٨ق وفات یافته و در یکی از اطاق های تکیه کازرونی مدفون شد.
از آثار او حواشی مختصری بر تذکرهالقبور است که نگارنده [سیّد مصلح الدّین مهدوی ]آنها را در رجال اصفهان نقل کرده ام. مادّه تاریخ وفاتش را حسن ضوئی اصفهانی چنین سروده است:
«ضوئی» از تاریخ صدیقین به فکرش شد برون
مطلب خوابش که «فی جنات عدن یدخلون»[١]
حسینعلی صفائی بروجنی
حسینعلی صفائی بن سلیمان بروجنی، از شعرای معاصر در سال ١٢٩٦ق در بروجن متولّد شده و نزد پدر خود که معلّم بود و دیگران به تحصیل مشغول شد. در جوانی به تجارت پرداخت و کمی بعد از آن کار دست کشید. دیوانی مشتمل بر سه هزار بیت شعر از قصیده و غزل داشته است.
از اوست:
عقده ها بر دل غمدیده عشاق فکند
گره آن شوخ چون بر طره خم در خم زد[٢]
حسینعلی زنگنه*
حسینعلی بن شیخعلی خان زنگنه، از فضلای قرن یازدهم هجری است. پدرش از وزرای عالی مقام شاه سلیمان صفوی بوده است. خود او در اصفهان به تحصیل علم و
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٧٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٧٤؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، ج١، ص٤٢٩؛ نقباءالبشر، ص٦٧١؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٧٢؛ تاریخ اصفهان (جابری)، ص٣٣٩.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٣١١.