اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٣٢ - حسینی خوراسکانی
محافل و انجمن های ادبی شرکت می کرد. دیوان اشعار او به طبع رسیده است. سرانجام در سال ١٣٩٢ق وفات یافته و در تکیه بروجنی ها [تکیه شهداء فعلی] واقع در تخت فولاد مدفون شد.
ماده تاریخ فوتش را شاعر گرانمایه آقای فضل اللَّه اعتمادی متخلّص به «برنا» گوید:
به شمسی سال فوتش گفت «برنا»
«روان مشفق ما شاد گردد»
[دیوان اشعارش با نام «اندیشه های رنگارنگ» به چاپ رسیده است.]
از اوست:
تو ای برق محبّت سوختی تاب و توانم را
نمی دانم چه خواهی کرد زین پس جسم و جانم را
درون لانه ای آسوده سر در زیر پر بودم
ولی صیاد بی پروا به هم زد آشیانم را [...]
تو کز بزم وصالت پای من بُبریده ای آخر
چرا با دست هجران می فشاری استخوانم را[١]
حسینی خوراسکانی
حسینی خوراسکانی از فضلاء قرن یازدهم هجری، ظاهراً از شاگردان علّامه مجلسی بوده و در سال ١٠٨٠ق مجلّد نهم بحارالانوار را به خط نسخ خوش نوشته است. در برگی از آن به خطی شبیه خط علّامه مجلسی رموز کتاب نوشته شده و مهر علّامه مجلسی «محمّد باقر العلوم» در پشت کتاب دیده می شود. نسخه به شماره ١٤١٥ در کتابخانه دانشکده الهیات و معارف اسلامی مشهد موجود است.[٢]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٤٥٠ و ٤٥١؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨٩؛ دولت دیدار، صص ٣٠ و ٣١.
[٢] فهرست الهیات مشهد، ج٢، ص٥٦١.