اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣٢ - باقر خاص اصفهانی
محمّد رضا نجفی و سیّد ابوالقاسم دهکردی به تحصیل پرداخت. سپس در سال ١٣٥٩ه.ق به نجف اشرف مهاجرت کرده نزد آیات عظام آقا سیّد ابوالحسن اصفهانی، حاج سیّد ابوالقاسم خوئی، آقا سیّد عبدالهادی شیرازی، آقا ضیاءالدّین عراقی و آقا شیخ محمّد کاظم شیرازی به تکمیل تحصیلات خویش پرداخته، اجازه اجتهاد از آقا سیّد ابوالحسن اصفهانی و سیّد عبدالهادی شیرازی و اجازه روایت از شیخ آقابزرگ طهرانی دریافت نمود و به اصفهان بازگشت و به ترویج و تبلیغ احکام و تدریس و اقامه جماعت پرداخت. سالها در مسجد بازار جنب سه راه نیم آورد به اقامه نماز و تدریس مشغول بود و در این اواخر در مسجد الاقصی واقع در فلکه فلسطین به اقامه نماز جماعت می پرداخت. او سالهای آخر عمر را به خاطر عارضه سکته خانه نشین و بستری بود تا اینکه در چهارشنبه ٢٦ ربیع الثّانی ١٤١١ه در منزل خود وفات یافته، جنازه با تشییع شایسته و با حضور مردم اصفهان به قم حمل و در آنجا به خاک سپرده شد.[١]
باقر خاص اصفهانی
میرزا باقر آشوری متخلّص به «خاص» فرزند مرتضی، شاعر ادیب، در طهران متولّد شد. در اصفهان ساکن بوده، در آبان ماه ١٣٣٣ به مرض سکته وفات یافت. به ندرت شعر می گفت. از اوست:
جز تو ای دوست مرا نیست دگر دادرسی
خوش بود گر که مرا خویش به فریاد رسی[٢]
[١] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر، ج٢، ص٢٩٨؛ یادنامه سیّد بحرالعلوم میردامادی، صص ٥٥ و ٥٦.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٦٨.