اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٧٦ - حسن اَعوَری
طرف میل های میدان شاه صف نماز او می رسیده.
در ٢ محرّم الحرام سال ١٢٤٨ق وفات یافته و در بقعه سر قبر آقا [آرامگاه خانوادگی خاندان امام جمعه] در محلّه خوابجون مدفون شد.
وی را تألیفاتی است از آن جمله: (تفسیر درّه الخاقان به فارسی، و) «هدایه الطّالبین» یا «رساله عملیه»، از اوّل طهارت تا آخر اعتکاف که به نام فتحعلی شاه تألیف شده است. [١]
حسن اَعوَری
حسن اعوری اصفهانی بن حسین. شاعر و ادیب فاضل در حدود سال ١٢٩٠ق در اصفهان متولّد گردیده و هم در این شهر نزد جمعی از بزرگان علم و ادب تحصیل نموده و در انجمن های ادبی من جمله انجمن ادبی مرحوم شیدا شرکت می نموده است. وی از مدّاحان خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام به شمار می رفت. در مجالس تعزیه داری حضرت سیّد الشهداءعلیه السلام شرکت می نمود و اشعار و مراثی خود را با صدای بلند و آهنگ مخصوص می خواند و همه حاضرین را تحت تأثیر قرار می داد. در انواع فنون شعر خصوصاً مادّه تاریخ ید طولائی داشت. در زمان جوانی و اوائل مشروطیت از آزادیخواهان و مشروطه طلبان و از اعضاء فعّال حزب دموکرات اصفهان بود. در سال ١٣٣٣ق که روسها وارد اصفهان شدند درصدد دستگیری او بر آمدند، وی شبانه با لباس مبدّل فرار کرد.
در اواخر عمر جهت دیدار فرزند خود که در رشت به خدمات فرهنگی و دبیری اشتغال داشت، به آن شهرستان مسافرت نمود و در آنجا در شب عید فطر ١٣٥٣ق وفات یافته و در آنجا مدفون شد. دیوان اشعارش قریب پنج هزار بیت از غزل و قصیده
[١] رجال اصفهان، ص١١٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٢٩٤-٢٩٢؛ مکارم الآثار، ج٤، صص ١٣٢٤ و ١٣٢٥؛ الکرام البرره، ص٣٢١؛ الاصفهان (رجال و مشاهیر)، صص ٦٢٨ و ٦٢٩؛ تاریخ اصفهان (جابری)، ص٣٣٠.