اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٨٠ - حیرتی اصفهانی
شیخ خلیل اللَّه
شیخ خلیل اللَّه، از علماء و دانشمندان اواخر صفویه بوده و در سال ١١١٠ق وفات یافته و مجاور بقعه چهل دختران در قسمت غربی امامزاده زید اصفهان مدفون شده است. بر سنگ قبر او این اشعار نقر شده بود:
کان هنر معدن علم جمیل
مصدر خلّت و نجابت خلیل
تا کند از پاکی ذاتش بیان
شصت بهفت آب دهن سلسبیل
رفت چو از دار فنا سوی خلد
توشه ره ساخته اجر جزیل
سلطنت کشور معنیش بود
کوفت در این دایره طبل رحیل
دل پی تاریخ وفاتش نوشت
«آه» کشد چرخ ز «موت خلیل»
١١١٦-٦=١١١٠ق [١]
میر خلیل اللَّه تونی
میر خلیل اللَّه تونی اصفهانی، عالم فاضل متّقی [از علمای قرن یازدهم هجری. در اصفهان به تحصیل پرداخت. او به تصحیح و تعلیق کتابهای کتابخانه خود می پرداخته و در ضبط و ثبت و تدوین حواشی کتب فقهی و حدیثی اهتمام داشته که بر مقام علمی و فقهی او دلالت دارد.] وی در محله شیخ یوسف بنا در اصفهان ساکن بوده و به کثرت عبادت و صلاح و زهد معروف بوده و عمر را به تزکیه و تهذیب نفس گذرانیده تا اینکه در سال ١٠٨٤ق در اصفهان وفات یافته است.[٢]
[١] مختصری از تاریخچه محله خواجو، صص ٦٤ و ٦٥؛ مزارات اصفهان، ص٢٧١.
[٢] ریاض العلماء، ج٢، ص٢٥٩؛ مزارات اصفهان، ص٣٢٤.