اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٣٤ - حسین عبداللهی خوروَش
میرزا حسین منشی اصفهانی
میرزا حسین بن خواجه عنایت اللَّه اصفهانی، خوشنویس و ادیب ماهر در قرن دهم هجری. پدر و عمویش در سلسله حسن بیک و حسین بیک یوزباشی استاجلو منصب وزارت و استیفا داشتند. مدّتی تحریر دارالانشاء را بر عهده داشت و چون طمع ریاست به دارالانشاء را داشت و در این امر موفّق نگردید، راهی هند شد. خط تعلیق را خوش می نوشت. سپهر در تذکره خوشنویسان می نویسد: وی در سال ٩٣٦ق فوت شده است.[١]
محمّد حسین گرجی اصفهانی
محمّد حسین بن عیسی بیگ گرجی جدیدالاسلام اصفهانی خطاط فاضل. صاحب حواشی بر قرآن مجید به خط شکسته نستعلیق به شماره ٢١٧ در کتابخانه قدس رضوی. تاریخ کتابت متن سال ١٢٠٣ق می باشد.[٢]
حسین عبداللهی خوروَش
حاج حسین عبداللهی خوروَش ابن غلامعلی بن حاج محمّد رضا مباشر اصفهانی، از شعراء و نویسندگان معاصر. در رجب سال ١٣٣٩ق در اصفهان متولّد گردیده. تحصیلات قدیم و جدید خویش را در مدارس جدید و قدیم نزد اساتید به پایان رسانیده، عمری را به مطالعه و تألیف و تحقیق در موضوعات دینی گذرانید. دانشمندی محقّق، نویسنده ای توانا و پژوهشگری سخت کوش بود. مدّتی روزنامه ای به نام «پیک عدالت» منتشر می کرد و در برخی از روزنامه های اصفهان و طهران مقالاتی می نوشت. همچنین او سالها به کتابفروشی در کتابفروشی که به نام «مطهر» نامیده بود، مشغول بود. شعر نیز می سرود. ابتدا «هابط» تخلّص داشت. سپس آن را به «همّت» تغییر داد.
سرانجام در جمادی الاولی ١٤٠٩ق وفات یافته و در گورستان جدید باغ رضوان
[١] گلستان هنر، ص٥٤؛ تذکره خوشنویسان، ص ٥٧ و ٥٨.
[٢] راهنمای گنجینه قرآن، ص٢٩٩.