اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٧٥ - سیّد محمّد حسین مهدوی اردکانی
سیّد اسماعیل صدر حاضر شد و اغلب در حرم مطهر حضرت سیّد الشهداءعلیه السلام به عبادت مشغول بود. او عالمی عابد و اهل تهجّد و گرفتن روزه مستحبّی و اهتمام بر زیارات و نوافل بود. سرانجام در سال ١٣٣٢ق از کربلا] به مشهد مقدس بازگشته، در سال ١٣٤٠ق وفات یافته و در دارالسّیاده مشهد مقدّس مدفون شد.[١]
سیّد محمّد حسین مهدوی اردکانی
سیّد محمّد حسین مهدوی اردکانی ابن آقا سیّد مهدی بن سیّد اسماعیل بن محمّد بن جعفر بن ابوطالب بن میرعلی اکبر بن میر جعفر طباطبائی اردکانی، عالم فاضل جلیل.
در ٢٠ شعبان ١٣٢٥ق در اردکان یزد متولّد شده، مقدّمات علوم را در مولد خویش فراگرفته و جهت تکمیل به اصفهان مهاجرت نمود و در مدرسه جده کوچک ساکن شده و با کمال سعی و کوشش به تحصیل ادامه داد و نزد آقا شیخ محمّد رضا نجفی، میر سیّد علی نجف آبادی، سیّد محمد مدرس نجف آبادی و مدّت کمی نزد میرزا ابوالهدی کلباسی و شیخ محمّد حکیم کسب فیض نمود.
وی در زمان اختناق رضاشاهی اذیت و آزار بسیار دید لکن تمام آن سختی ها را تحمّل کرده و از جادّه مستقیم صبر و قناعت بیرون نهاد. پس از آن که آقا رضا صدرالعلماء به علت گرفتاری های زندگی و بیماری ترک جماعت در مسجد نمود، میر سیّد علی نجف آبادی، صاحب عنوان را در مسجد (مسجد صدرالعلماء) واقع در شمس آباد جهت امامت نصب نمود، وی به امامت و ارشاد خلق پرداخته و تا آخرین روزهای حیات در تعمیر مسجد و احیاء مدرسه شمس آباد و اقامه جماعت ادامه داد.
او سرانجام در بعدازظهر پنج شنبه از ماه شعبان سال ١٤٠٧ق در اصفهان وفات یافته و صبح روز جمعه با تشییع شایسته و شرکت هیئت های عزادار و علماء و مردم به
[١] نقباء البشر، ج٢، صص ٦٦٢ و ٦٦٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٣٥٦ و ٥٦٤؛ بیان المفاخر، ج٢، ص١٨٤؛ ماضی النّجف و حاضرها، ج٣، ص٢٣٧؛ خاندان کلباسی، صص ١٦٢ و ١٦٣.