اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٣٤ - شیخ محمّد حسن ورنوسفادرانی
این شعر از اوست:
ز گلستان جهان صرفه بود خارم و بس
نهال عشق ثمر داد انتظارم و بس
به گرد من قفس آهن است باغ وجود
به جرم اینکه در این باغ من هزارم و بس
ز چار موج حوادث نمی رسم به کنار
جز این که یار کند جای در کنارم و بس
خدای را مفشان دامن ار چه می دانم
به دامن تو در این رهگذر غبارم و بس[١]]
شیخ محمّد حسن ورنوسفادرانی
شیخ محمّد حسن بن محمّد کاظم ورنوسفادرانی، عالم فاضل و فقیه محدّث و مفسّر، از دانشوران قرن سیزدهم هجری. [اصلاً از اهالی محلّه «ورنوسفادران» از محلاّت ثلاثه سِدِه ماربین (خمینی شهر فعلی) بوده و در اصفهان نزد جمعی از فضلاء از جمله حاج محمّد ابراهیم کلباسی به تحصیل پرداخته است.]
او مؤلف تفسیر مختصری است بر قرآن کریم و در اوّل آن گوید: «تفسیر بعضی از کلمات قرآن است و قرائت وصیغه و عدد و آیات و حروف آن». مؤلّف در سلخ ذیقعده ١٢٤١ق از نوشتن کتاب فراغت حاصل نموده و فرزندش محمّد مهدی آن را وقف
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٥٢٩-٥٢٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥١٤ و ٥١٥؛ نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، سال ١٣٥٤ش، شماره دهم، صص ٨٢-٦٣؛ مجله ارمغان، فروردین ١٣٢٧ش، شماره اوّل، صص ١٤-٧؛ ادبیات معاصر، صص ٩٤ و ٩٥؛ مشاهیر و بزرگان شرق و غرب جهان، ج٢، صص ٦٧ و ٦٨؛ اشعار ملّی و میهنی از سخنوران معاصر ایران، صص ٤٩-٤٦؛ سخنوران نامی معاصر ایران، ج٦، ص٣٨٤٢؛ مجله یادگار، دی ماه ١٣٢٤، شماره پنجم، صص ٦٩-٦٥؛ تاریخ جراید مجلات ایران، ج١، صص ١٣٦-١٣٤؛ از صبا تا نیما، صص ٣٢٥-٣٢٢؛ فهرست مشاهیر ایران، ج٢، صص ٦١١ و ٦١٢.