اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٨٤ - محمّد حسین زمانی اصفهانی
در سال ١١٢٧ه.ق شاه سلطان حسین صفوی منصب «ملّاباشی» را پس از وفات ملّاباشی آن عصر مرحوم میرمحمّد باقر خاتون آبادی به وی تفویض کرد.[١]
در مجمع التواریخ در ذکر اوضاع پریشان مملکت در زمان شاه سلطان حسین می نویسد:
«ندمای شاه سلطان حسین دو کس بودند یکی میرزا رحیم حکیم باشی و دوم ملّا محمّد حسین ملّاباشی» و پس از ذکر مطالبی می نویسد:
«پس از گرفتاری فتحعلی خان، ملّاباشی به دست خود یا به دست پسر خود چشم او را از حدقه در آورد...»[٢]
[کتاب «اثبات واجب» از تألیفات ملّامحمّد حسین تبریزی است که آن را به سال ١١٠١ق تألیف نموده و به شماره ٨٠٠/١٦ در کتابخانه مدرسه مروی تهران موجود است.[٣]]
سال فوت او به دست نیامد.
محمّد حسین زمانی اصفهانی
محمّدحسین بن حاجی شاه محمّد زمانی صفاهانی [از خطاطان و نویسندگان کُتُب در قرن یازدهم هجری] در هشتم ربیع الاوّل سال ١٠٩٧ق از نوشتن «مجمع البیان» فراغت حاصل نموده است.
[ظاهراً زمان باید همان رنان یا رهنان کنونی باشد که اکنون از محلّه های غرب اصفهان می باشد. لذا صاحب عنوان از اهالی قریه رنان بوده است.]
این نسخه از «مجمع البیان» حاوی تفسیر سوره توبه تا سوره مریم است و به شماره ٢٦٧١ در کتابخانه عمومی اصفهان نگهداری می شود.[٤]
[١] وقایع السنین و الاعوام، ص٥٦٧.
[٢] مجمع التّواریخ، ص٤٩.
[٣] فهرست مروی، صص ٣٠٨ و ٣٠٩.
[٤] فهرست عمومی اصفهان، ج١، ص٢٩٣.