اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣٩ - استاد جعفر زرگر اصفهانی
مهارت داشته ولی در زمان حیات به گردآوری و تدوین اشعار خود نپرداخته است. کتابی به نام نادرشاه نامه را نیز به او نسبت می دهند. برادرش میرزا امام علی متخلّص به «حشمت» نیز شاعر و ادیب بوده است.
این رباعی از اوست:
راهب خُم باده پیر دیری بوده است
پیمانه حریف گرم سیری بوده است
این مُشت گلی که گشت خشت سَرِ خُم
میخواره عاقبت به خیری بوده است[١]
شیخ محمّد جعفر ریزی
شیخ محمّد جعفر ریزی لنجانی اصفهانی، عالم فاضل، از علمای اصفهان در قرن سیزدهم هجری است. اصلاً از اهالی قصبه ریز [زرین شهر فعلی] بود. وی ظاهراً تا سال ١٢٨٧ق. در قید حیات بوده است. دخترش مریم نیز از زنان عالمه و فاضله است.[٢]
استاد جعفر زرگر اصفهانی*
استاد جعفر زرگر اصفهانی، از هنرمندان معاصر، در فن زرگری استاد مسلّم عهد خود بود. تولدش حدود سال ١٣٠٠ق یا کمی قبل از آن است. در چهارباغ به زرگری می پرداخته و تا سال ١٣٧٤ ق در قید حیات بوده است.[٣]
[١] تذکره آتشکده، نیمه دوم، صص ٤٩٨-٤٩٦؛ دیوان مشتاق، ص١٧١؛ گلشن مراد، صص ٤٢١-٤١٩؛ تذکرالمعاصرین حزین، ص٢١٩؛ تذکره حسینی، ص١٣٦؛ صحف ابراهیم، ص١٤٨؛ تذکره شمع انجمن، ص٢٧٦؛ تذکره نتایج الافکار، صص ٢٨٣-٢٨٠؛ الذریعه، ج٩، صص ٤٦ و ٤٧؛ خزانه عامره، ص٢٤٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٠٩؛ تذکره سخنوران نائین، صص ٤٦ و ٤٧.
[٢] الکرام البرره، ج١، ص٢٣٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٣٣.
[٣] تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٣٦٦.