اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٨٥ - بهرام پریش شهرضائی
افتاده است. از نقاشی های او نگاره تک برگی «نجیب زاده ای در گلگشت» به سال ١٠٣١ و نگاره «دو دلداده» در سال ١٠٥٠ق در موزه هنر و تاریخ موقوفه آمریکا موجود است.[١]
بهرام پریش شهرضائی*
بهرام سیّاره متخلّص به «پریش» فرزند قاسم متخلّص به «آشفته» بن هاشم متخلّص به «سیّاره» شهرضائی، از شعرای معاصر. در سال ١٣٢٣ش در شهرضا متولّد شده و تحصیلات خود را در آنجا انجام داد. سپس مانند پدر به حرفه عکّاسی روی آورد.
او به لهجه شهرضائی اشعار دلپذیری سروده که در شهرضا و اصفهان شهرت به سزایی کسب کرده اند و به صورت نوارهای صوتی (کاست) عرضه شده است دو مجموعه شعر از آثار او به نام های «دیوان پریش» و «پردیس پریش» به چاپ رسیده است.
پریش، در بسیاری از مراسم فرهنگی، جشنواره ها و مجامع ادبی حضور یافته و به شعرخوانی پرداخته است. او از اعضای انجمن ادبی آشفته شهرضاست و اشعارش مشحون از معنویّت و متعهّد به مردم و مذهب و اخلاق است و مضامین نو و ابتکاری در آن فراوان به چشم می خورد.
از اوست:
بر لب ما جهان ترانه نخواست
هرچه من خواستم زمانه نخواست
دست ما را کسی به ره نگرفت
سر ما را کسی به شانه نخواست
[١] مکتب نگارگری اصفهان صص ٣١٠ و ٣٣٢.