اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٥٠ - میرزا حیدرعلی میردامادی سدهی
پور او گفت سال تاریخش
«جای محفوظ در جنان بادا»]
از اوست:
به چمن گر نبود دلبر گل پیرهنی
نبود جلوه به بستان نه صفا بر چمنی
تن بی جان ندهد سود و از آن خلق بری
رخ نما ای که تو جان فرح انگیز منی
شعله افروز که پروانه صفت جان دهمت
ای که چون شمع شعاع افکن هر انجمنی[١]
میرزا حیدرعلی میردامادی سدهی
میرزا حیدرعلی بن حاج میرزا محمّد حسین میردامادی سِدِهی اصفهانی، عالم فاضل فقیه کامل.
وی از شاگردان حاج شیخ محمّد باقر نجفی، آقا میرزا محمّد هاشم چهارسوقی و برادرش میرزا محمّد باقر چهارسوقی صاحب روضات بوده است. پس از تکمیل تحصیلات خود در سِدِه [خمینی شهر فعلی] مراجعت نموده و به ارشاد مردم پرداخت. او سرانجام در سال ١٣٢٦ق وفات یافته و در مقبره سیّد عبداللَّه محلّه خوزان سِدِه مدفون گردید و پس از مدتی به نجف اشرف منتقل گردید و دفن شد.
از آثارش تصحیح و مقابله کتاب «ربیع الاسابیع» از تألیفات علّامه مجلسی است که در سال ١٣١٣ق به طبع رسیده است.[٢]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٤١٨ و ٤١٩؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢٢٦؛ مصاحبه غلامرضا نصرالهی با آقای حسین غاضری در تابستان ١٣٨٦ش؛ تخت فولاد یادگار تاریخ، خطی.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢٣٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٨٠ و ٥٨١؛ نقباء البشر، ج١، ص ٦٩٢ و ٦٩٣؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، ص١٨٧.