اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٧٠ - میرزا محمّد حسن تسلیم اصفهانی
میرزا محمّد حسن تخت فولادی*
میرزا محمّد حسن تخت فولادی، از عرفاء و زُهّاد عصر قاجاریه، از مریدان هادی علی شاه نعمت اللهی و در تخت فولاد ساکن و به عبادت و ریاضت مشغول بود.
او در سال ١٣٢٩ق وفات یافته، در تکیه مادر شاهزاده در تخت فولاد مدفون شد.
مادّه تاریخ وفات او را «منعم» شاعر اصفهانی سروده است:
رفت و «منعم» بسال فوتش گفت
شد شفیع حسن حسین شهید[١]
سیّد حسن ترسای جرقوئی*
سیّد حسن طباطبائی رامشنی جرقوئی متخلّص به «ترسا» شاعر ادیب. از اهالی قریه «رامشن» (رامشه) جرقویه اصفهان بوده و در قرن سیزدهم هجری می زیسته است. وی سفری به هندوستان رفت و پس از بازگشت، به زادگاه خود بازگشت. از آثار او: «دیوان اشعار» و «تاریخ اوچ کلیسا» است که هنوز به طبع نرسیده است.
از اوست:
در وصف عارضت نتوانم که دم زنم
ورد زبان مرا به دهان همچو سوسن است
از عشق رویت ای بت شیرین زبان من
در بیستون سینه مرا تیشه ناخن است[٢]
میرزا محمّد حسن تسلیم اصفهانی
میرزا محمّد حسن اصفهانی متخلّص به «تسلیم» و ملقّب به «صدر الأفاضل» شاعر ادیب. [در برخی کتب نام او را میرزا صادق نوشته اند که اشتباه است. مردی عارف و سالک بوده است. سفری به هند رفته و دست ارادت به غلام علی شاه جلالی همدانی
[١] گلشن اهل سلوک، صص ١٦٨ و ١٦٩؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر)، ص١١٩.
[٢] گرکویه سرزمینی ناشناخته برکران کویر، (چ٢)، صص ٣١٦ و ٣١٧.