اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٦٢ - میرزا محمّد تقی نشئه
در مسجد نو درب سیّد واقع در محلّه فروشان اقامه جماعت می نمود.
[وی نزد عموم طبقات محبوب القلوب و مقبول و مورد وثوق و اطمینان قاطبه اهالی محل و علمای اصفهان بود. وی به اقامه نماز شب و نیایش اهتمام تمام داشت. همچنین اصرار فراوان در گفتن اذان تا پایان عمر داشت.]
وی در ماه صفر ١٣٩٣ق در زادگاه خود وفات یافته و [در حرم مطهر امامزاده سیّد ابراهیم در خمینی شهر مدفون شد.[١]]
تقی منشی نوری*
تقی منشی نوری، خطاط هنرمند قرن چهاردهم هجری در اصفهان ساکن بود. شکسته و نستعلیق را خوش می نوشته و تا سال ١٣٢١ق در قید حیات بوده است.[٢]
میرزا محمّد تقی نشئه
میرزا محمّد تقی، متخلّص به «نشئه» شاعر ادیب، خواهرزاده مهدی بیک شقاقی است. در مراغه به سال ١٢١٠ق متولّد گردیده و به شغل کلاهدوزی روزگار می گذرانید. او برخی از بزرگان طهران را هجو گفت و از ترس به کرمان گریخت. سپس به کربلا رفت. در یکی از قضایای آن حدود مجروح گردید (شاید در فتنه وهابی ها) سپس برگشت و معتمدالدّوله منوچهرخان گرجی حاکم اصفهان را مدح گفت. دیوان اشعارش در کتابخانه مجلس شورای ملّی موجود است در جنگ شماره ٢٩٦٧ کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ص٦٢ اشعاری در هجو، از او نوشته شده است.[٣]
[١] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر، ج٢، صص ٢٩٨ و ٢٩٩؛ خمینی شهر: شهری که از نو باید شناخت، صص ١٨٧ و ١٨٨.
[٢] فهرست کاتبان و خوشنویسان اصفهان، خطی.
[٣] الذریعه، ج٩، ص١٧١؛ فهرست مرکزی دانشگاه، ج١٠، ص١٧٨٦.