اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٥٦ - حیدرعلی فایض اردبیلی
دانشمند خود به تحصیل پرداخت. و به دامادی علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی مفتخر شد.
او دارای عقاید و آرائی مخصوص بوده و عدّه ای از او پیروی نموده اند که به حیدریّه معروفند و به طوری که بزرگان محققین اظهارنظر می کنند عقاید آنان مردود و غیرمرضی بوده و جمعی از علماء در کتابهای خود آنها را رد نموده اند و شاید یکی از عللی که وی با تمام معلومات علمی و زهد و تقوی گمنام مانده، و آثار و تألیفاتش متروک و مهجور است، همین آراء ویژه او می باشد.
سال وفات او معلوم نیست امّا تا سال ١١٢٩ق در قید حیات بوده است. قبر او را در خارج بقعه علّامه مجلسی می نویسند لکن در برخی از مواضع «الذرّیعه» و دیگر کتب وی را ساکن نجف اشرف نوشته اند.
کتابهای زیر از تألیفات اوست:
١. «المناقب والمثالب» ٢. «رساله در کفر غیر امامی»[١]
حیدرعلی فایض اردبیلی
حیدرعلی بن مسیح اللَّه اردبیلی اصفهانی متخلّص به «فایض» شاعر ادیب. پدرش از خوشنویسان و فضلای ساکن اصفهان بوده و شعر می سروده است.
حیدرعلی نیز شاعر بوده و در فن ماده تاریخ سرایی مهارت داشته و در اصفهان به تحصیل مشغول بوده است.
این رباعی از اوست:
[١] تتمیم امل الآمل، صص ١٣٧ و ١٣٨؛ فیض قدسی، صص ٢٣١-٢٢٩؛ مرآه الاحوال جهان نما، ص٢٧٣؛ الذریعه: مُجَلَّدات مختلف؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٢٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٨٣؛ علّامه مجلسی بزرگمرد علم و دین، صص ٥٥٤ و ٥٥٥؛ معجم رجال الفکر و الادب، ص٢٦٨؛ فهرست مجلس، ج١٠، ص٢٨؛ فهرست الفبائی رضوی، ص٥٥٤؛ فهرست عکسی احیاء، ج٢، صص ١٣٥ و ١٣٦ و ج٣، صص ١٠ و ٤١؛ فهرست خطی احیاء، ج٧، ص٢٤٣؛ الکواکب المنتشره، صص ٢٣٣-٢٣١.