اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٠٩ - محمّد باقر لمعه اصفهانی
پس از آن به نجف اشرف رفته و دو سال در آنجا نزد آیات عظام آخوند خراسانی و آقا سیّد محمّد کاظم طباطبائی یزدی به تحصیل پرداخت. امّا به علّت کسالت مجبور به بازگشت به اصفهان شد و نزد آقا سیّد محمّد باقر درچه ای و آخوند ملّا محمّد حسین فشارکی تحصیلات خود را تکمیل نموده و به اخذ اجازه اجتهاد و روایت در سال ١٣٤٦ق نائل شد.
وی از ائمه جماعت محلّه جماله و پیشنماز مسجد حاج محمّد جعفر آباده ای بود. او بیشتر اوقات در کتابخانه خود به مطالعه مشغول بود و جمعی از فضلاء و دوستانش به منزل او می رفتند و به مباحثه می پرداختند.
این عالم جلیل در شب دوّم ربیع الاوّل ١٣٧٤ق وفات یافته و جنب قبر پدر خود واقع در تکیه تویسرکانی در تخت فولاد مدفون گردید. مادّه تاریخ فوت او این بیت است:
اِذ جمع الواحد فی الجمعِ قُل
اِقَتَرب الباقرُ بِالباقر
کتب زیر از تألیفات ایشان است:
١. «تعلیقات بر حواشی مغنی» ٢. «حواشی بر شرایع» ٣. «حواشی بر شرح لمعه» ٤. «حواشی بر تفسیر روح البیان»، شیخ اسماعیل حقّی ٥. «ماثر الباقریّه» در فوائد رجالی و متفرقات ٦. «رساله در احوال صاحب الزمان (عجل اللَّه تعالی فرجه الشّریف)» ٧. «مشکوه الضیاء فی أحوال فاطمه الزّهرا» ٨. «تحفه الأخوان فی إعجاز القرآن»[١]
محمّد باقر لمعه اصفهانی
محمّد باقر انواری متخلّص به «لمعه» شاعر ادیب فاضل فرزند ملّا عبدالکریم سودائی دستگردی، در سال ١٣٢١قمری در دستگرد برخوار متولّد شده و تحصیلات خویش را در مدارس قدیمی و جدید این شهر به پایان رسانیده مدتی به محراب و منبر سرگرم بود.
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٥٠؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٩٩؛ جلوه قرآن در خاک تابان، صص ١٠٣-١٠٠.