اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٨٤ - بهرام سفره کش
بهرام اصفهانی
بهرام بن فیروز اصفهانی، مؤلف شارستان فارسی، در بیان مراتب دانش و عقاید و آداب ایرانیان باستان. مؤلّف از شیراز به تته [در هندوستان] رفته و از شاگردان جمال الدّین محمود تبریزی و آذر کیوان است.
وی در سال ١٣٠٤ در لاهور فوت شده است.[١]
بهرام بیگ بیانی تبریزی
بهرام بیگ تبریزی عباس آبادی متخلّص به «بیانی» فرزند نقدی بیگ شاعر ادیب خطاط، در عباس آباد اصفهان ساکن بوده و خط نستعلیق را خوش می نوشته است. در بهار کتابت می کرده و در زمستان به پوستین دوزی مشغول بوده. این شعر از اوست:
با آنکه چاک چاک شد از تیر غمزه اش
همچون جرس همیشه دلم از فغان پر است[٢]
بهرام سفره کش*
بهرام سفره کش معروف به «بهرام عباسی» و «بهرام فرنگی ساز» از نقاشان عهد صفویه است. در اصفهان می زیسته و عصر شاه عباس، شاه صفی و شاه عباس دوّم صفوی را درک کرده است.
او در سبک نقاشی مانند نقاشان روزگار خود از نقاشان اروپائی تأثیر پذیرفته و به اصطلاح به «فرنگی سازی» پرداخته است. شیخ عباسی، محمّد امین و فرزندش جانی بیگ نزد او تعلیم دیده اند. ظاهراً سفری به هند داشته و گویا لقب «عباسی» را از شاه عباس دوّم گرفته است. سال فوتش معلوم نیست امّا قطعاً قبل از سال ١٠٩٦ق اتّفاق
[١] فهرست رضویّه، ج٤، ص٣٢١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٩٧.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٥٥٥؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج١، ص ١٠٢ و ١٠٣؛ الذریعه، ج٩، ص١٥٠؛ دانشمندان آذربایجان، ص٧٢.