اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٦٨ - شیخ جمال الدّین نجفی
با آن سن قانونی ازدواج برای دختران ١٨ و پسران ٢٠ سال تعیین شده بود، حاج آقا جمال آن را خلاف شرع دانسته و علناً به مخالفت با آن پرداخت. لذا به اصفهان تبعید شده و در منزل خود در اصفهان تحت نظر مأمورین حکومت قرار گرفت.
در دو سال آخر زندگی به اقامه جماعت در مسجد شیخ لطف اللَّه و برگزاری مراسم دعای کمیل در تخت فولاد می پرداخت. او سرانجام در شب یکشنبه ٢٥ جمادی الاولی سال ١٣٥٤ق در اصفهان وفات یافت و در بین مردم شایع شد که او را مسموم ساخته اند. پیکر او به تخت فولاد تشییع شده و در تکیه مادر شاهزاده، جنب مزار جد اعلای خود شیخ محمّد تقی رازی مدفون شد. میرزا حسن خان جابری انصاری ماده تاریخ وفات او را چنین یافته است:
سر از جنّت برون آورد گفتا خود به تاریخش
«جمال دین ز حق دیده جمال و رفته در مینو»
و مرحوم معلم حبیب آبادی نیز مرثیه ای در وفات او سروده و مصرع «جمال الدّین بجنّت رفت ناگه» را ماده تاریخ فوت او یافته است.
کتب زیر از تألیفات ایشان است:
١. «حاشیه بر انیس المقلّدین» رساله علمیه مرحوم سیّد اسماعیل صدر که در سال ١٣٢٩ق چاپ سنگی شده است. ٢. «رساله در دماء ثلاثه، صیغ عقود، نکاح، متعه و تحلیل» که ضمیمه «انیس المقلّدین» که توسط یکی از شاگردانش حاج شیخ احمد کتابفروش تهرانی از کتاب «نجات الشیعه» صاحب عنوان استخراج و به طبع رسیده است. ٣. «نجات الشیعه فی احکام الشریعه»[١]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٤٥١ و ٤٥٢؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٣، صص ٨٥-٦٨؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٩٣؛ گلشن اهل سلوک، صص ١١١-٩٢؛ زندگانی آیت اللَّه چهارسوقی، صص ١٥٤ و ١٥٥؛ تاریخ اصفهان (جابری)، ص٣٢٦؛ نسب نامه الفت، خطی؛ مکارم الآثار، ج٧، صص ٢٦١٩-٢٦١٣؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، ج١، صص ٢٠٢-٢٠٠؛ زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج١، صص ١٩١-١٩٠؛ گنجینه دانشمندان، ج٣، صص ٢٣٥ و ٢٣٦.