اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٠٦ - حسین ایلیا
نیکو می سرود و «شمیم» تخلّص می کرد.
از اوست:
ز سوز عشق تو آن را که نیم جانی هست
چو شمع تا نفس واپسین زبانی هست[١]
شیخ محمّد حسین واعظ شیرازی
شیخ محمّد حسین واعظ بن حاج عبدالکریم شیرازی، عالم فاضل واعظ. وی نواده دختری شیخ محمّد تقی رازی، در اصفهان ساکن بود و به وعظ و خطابه مشغول بود. در سالهای جوانی در جمعه غرّه شوال ١٢٨٨ق وفات یافته، در ضلع شرقی تکیه مادر شاهزاده در تخت فولاد مدفون شد.
ماده تاریخ وفاتش را «بهاء» گفته است:
از پی تاریخ او «بهای» حزین گفت:
«شیخ حسین از زمانه کام ندیدی»[٢]
حسین ایلیا*
استاد حسین ایلیا فرزند عبداللَّه بن استاد آقاجان کاشی پز اصفهانی. هنرمند برجسته کاشی سازی اصفهان در سال ١٣٠١ش در اصفهان متولّد شد. در نوجوانی نزد پدر و سپس عمویش به هنر کاشی سازی پرداخت و آنرا فرا گرفت.
کاشی کاری مسجد سلطانی سمنان، سردرب ارگ سمنان، زیر گنبد باغ رضوان ارومیه، مسجد امام و گنبد آن در اصفهان، حرم مطهر حضرت زینب و حضرت
[١] تذکره آتشکده، نیمه دوم، ٥٢٤؛ تذکره سفینه المحمود، ج٢، ص٤٩١؛ لغت نامه دهخدا، ذیل شمیم، ص٦١٤: نتایج الافکار، ص٣٩٥؛ تذکره شمع انجمن، ص٣٧٢؛ تتمیم امل الآمل، صص ١٢٩ و ١٣٠؛ شهداء الفضیله، ص٢٥٤؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، ص١٣٢؛ الذریعه، ج٩، ص٥٤٦؛ دانشمندان و سخن سرایان فارس، ج٢، ص٣١٩.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٥٤٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٩٥؛ گلشن اهل سلوک، صص ٢٠٦ و ٢٠٧.