اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥١٠ - حسن طبری
نفس نگذاردم ای شه که به اخلاص بکوشم
منّتی جان مرا از ستم نفس رها کن[١]
حسن طبری
عمادالدّین حسن بن علی بن محمّد طبری آملی استرآبادی از محدّثین و دانشمندان شیعه در قرن هفتم هجری است.
[وی با محقّق حلّی و خواجه نصیر الدّین طوسی معاصر بوده و تا سال ٦٩٨ در قید حیات بوده است.] وی را تألیفاتی است که از آنجمله است:
[١. اربعین بهائی، به فارسی که به نام بهاءالدّین صاحب دیوان جوینی، حاکم اصفهان نوشته شده و نسخه ای از آن به شماره ١٩٠٢ در کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است. ٢. اسرار الامامه ٣. معجزات النّبی و الائمه ٤. الکامل فی السقیفه (که اول جزء کتاب مناقب بوده و سپس مؤلف آن را جدا کرده و کتابی مستقل از آن ساخته است. ٥. مناقب الطاهرین، به فارسی که در سال ٦٧١ق به نام خواجه بهاءالدّین جوینی در اصفهان تألیف شده است و نسخه ای از آن به شماره ٣٩٩٤ در کتابخانه مجلس شورای ملی در تهران موجود است.[٦. نهج الفرقان الی هدایه الایمان، در فقه ٧. العمده فی اصول الدّین و فروعه ٨. تحفه الابرار ٩.العقود السّبعه[٢]]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٦٠؛ الذریعه، ج١١، ص٢٥٥ و ج١٠، ص٢٢؛ لاله های رنگارنگ، ص٣٦؛ مکارم الآثار، ج٧، ص٢٤٢٣؛ مجله «آئینه پژوهش» سال دوم شماره ١٦: آذر و دی ١٣٧١، ص١١٧؛ وفیات علمای معاصر اصفهان: خطی؛ گلزار مشاهیر، ص٨٩.
[٢] فهرست مجلس: بخش چهارم از ج١٠، ص٢٠٩٤؛ فهرست الفبایی آستان قدس رضوی، ص٣٦؛ روضات الجنات، ج٢، ص٢٦١؛ ریحانه الادب، ج٤، ص١٩٩؛ ریاض العلماء، ج١، صص ٢٦٨-٢٧٤؛ فوائد الرضویه، ص١١١؛ الکنی و الالقاب، ج٢، ص٤٤٣؛ معجم المؤلفین، ج٣، ص٢٦١؛ الذریعه، ج٣، ص٤٠٥، و ج١٥، ص٣٣٣ و ج١٧، ص٢٥٣؛ تاریخ تشیع اصفهان، ص٣١٥.