فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٦٥ - تشبيه به كاه
چشمه كافور
٢. بهشت، داراى چشمهاى به نام كافور براى بندگان خدا:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً [١].
انسان (٧٦) ٥ و ٦
شراب كافور
٣. بهشت، داراى شرابهايى با آميزه كافور:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً.
انسان (٧٦) ٥
نهى از كافور
٤. خداوند نهىكننده آدم و حوّا عليهما السلام از نزديك شدن به درخت كافور در بهشت خود:
وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ [٢].
بقره (٢) ٣٥
وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ.
اعراف (٧) ١٩
كافى/ اسماوصفات
اين صفت الهى به صورت اسمى و فعلى ٢٧ بار در قرآن آمده است: [٣]
١. به صورت اسمى يك بار:
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ ....
زمر (٣٩) ٣٦
٢. و به صورت فعلى (كفى- يكفى) ٢٦ بار آمده است:
بقره (٢) ١٣٧؛ نساء (٤) ٦ و ٤٥ و ٧٠ و ٧٩ و ٨١ و ١٣٢ و ١٦٦ و ١٧١؛ يونس (١٠) ٢٩؛ رعد (١٣) ٤٣؛ حجر (١٥) ٩٥؛ اسراء (١٧) ١٧ و ٦٥ و ٩٦؛ انبياء (٢١) ٤٧؛ فرقان (٢٥) ٣١ و ٥٨؛ عنكبوت (٢٩) ٥٢؛ احزاب (٣٣) ٣ و ٢٥ و ٣٩ و ٤٨؛ فصلت (٤١) ٥٣؛ احقاف (٤٦) ٨؛ فتح (٤٨) ٢٨
كاه
كاه، به ساقه گندم و جو خشك شده و در هم كوفته، قطعات خشك ساقه گندم و جو و برخى گياهها گويند. [٤] در اين مدخل از واژههاى «حُطام»، «عَصف»، «هشيم» و بعضى جملات استفاده شده است.
تشبيه به كاه
١. زندگى زودگذر دنيا، همانند كاه و خاشاك كشتزارهاى سرسبز پس از خشك شدن آنها:
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ
[١] . طبق يك احتمال «عيناً» منصوب بنا بر بدليّت از «كافور» است. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦١١؛ الكشاف، ج ٤، ص ٦٦٨)
[٢] . بنا بر قولى منظور از درخت ممنوع بر آدم عليه السلام درخت كافور است و از امام على عليه السلام هم نقل شده كه شجره منهيّه آدم عليه السلام، شجره كافور مىباشد. (التبيان، ج ١، ص ١٥٨؛ مجمعالبيان، ج ١، ص ١٩٥)
[٣] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٢٤١-/ ١٢٤٨.
[٤] . لغتنامه، ج ١١، ص ١٥٩٧٥، «كاه».