وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ‌ ... فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ‌ ....

بقره (٢) ١٩٦

كفّاره قتل خطايى---) قتل، قتل خطايى، كفّاره قتل‌خطايى‌

كفّاره مخيّره---) قسم، حنث قسم، كفّاره حنث قسم‌

كفّاره مرتّبه---) همين مدخل، كفّاره ظهار و قتل، قتل‌خطايى، كفّاره قتل خطايى‌

كفالت‌

كفالت برگرفته از «كَفَل» در اصل به معناى متعهّد شدن براى تأمين امور اشخاص و نيازهاى اقتصادى آنان است‌ [١] و «ضمان» فقط به معناى تعهّد قلبى است و در اصطلاح فقه، عهد و تعهّدى است براى احضار فرد مورد نظر در نزد صاحب حق و حاكم شرع. [٢] برخى‌ فقيهان گفته‌اند: كفالت، تعهّد به احضار نفس است غالباً و اين قيد بدين جهت است كه كفالت را نسبت به اموال و اعيان تعميم داده‌اند. [٣] مقصود از كفالت در اين‌ مدخل، اصطلاح فقهى آن بر اساس هر دو نظريّه است و از واژگان‌ «ائتونى»، «لتأتُنّنى»، «زعيم» و «موثقاً» استفاده شده است.

سوگند در كفالت---) همين مدخل، كفالت در دين‌يعقوب عليه السلام‌

عمل به كفالت‌

١. عمل به كفالت تا آخرين حدّ ممكن، لازم در شريعت يعقوب عليه السلام:

قالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قالَ اللَّهُ عَلى‌ ما نَقُولُ وَكِيلٌ.

يوسف (١٢) ٦٦

كفالت بنيامين---) همين مدخل، كفالت در دين‌يعقوب عليه السلام‌

كفالت در دين يعقوب عليه السلام‌

٢. يعقوب عليه السلام خواستار وثيقه و عهد الهى از سوى فرزندانش، براى بازگرداندن و كفالت بنيامين:

فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى‌ أَبِيهِمْ قالُوا يا أَبانا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ‌ فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا نَكْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌ قالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَما أَمِنْتُكُمْ عَلى‌ أَخِيهِ مِنْ‌

[١] . التحقيق، ج ١٠، ص ٨٨، «كفل».

[٢] . جواهرالكلام، ج ٢٦، ص ١٨٥.

[٣] . همان، به نقل از علامه در قواعدالاحكام.