إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ‌ وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى‌ وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ‌ دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ‌ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ.

صافّات (٣٧) ٦-/ ١٠

وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً.

جنّ (٧٢) ٦ و ٨ و ٩

ناپسندى كهانت‌

٢٤. كهانت، امرى مذموم و نكوهيده نزد خداوند:

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى‌ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا [٥] سَبِيلًا.

نساء (٤) ٥١

فَذَكِّرْ فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ.

طور (٥٢) ٢٩

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ‌ وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ‌ [٦].

حاقّه (٦٩) ٤٠ و ٤٢

كهولت---) پيرى‌

كيفر

كيفر به معناى جزاى عمل و كار بد [٧] و مجازات قانونى‌ است‌ [٨] و در اصطلاح علم حقوق، عقوبت و مجازات‌ بزهكاران را گويند. [٩] در اين مدخل از مشتقّات‌ «جزا»، «صَلب»، «نَفى»، «سِجن»، «قتل»، «عقاب» و بعضى كلمات و جملات ديگر استفاده شده است. گفتنى است كه اين مدخل درباره كيفرهاى خاصّ بوده، مباحث گسترده كيفرها و عقوبتهاى الهى در مدخل جهنّم و عذاب گردآورى شده است.

انواع كيفر

١. آواره‌سازى---) همين مدخل، موجبات كيفر، دشمنى با خدا

٢. اسارت---) همين مدخل، موجبات كيفر، اذيّت وسرقت‌

[١] . بعيد نيست مقصود از استعاذه به جنّ كمك گرفتن از آنها در امر كهانت باشد. (الميزان، ج ٢٠، ص ٤٢)

[٢] . زراره مى‌گويد: از امام باقر عليه السلام درباره قول خدا «انّه كان رجال من الإنس يعوذون برجال من الجنّ فزادوهم رهقاً» سؤال كردم كه آن حضرت فرمود: شخصى است كه به سوى كاهنى همدم با شيطان و تحت تأثير القائات او مى‌رود و به او مى‌گويد: به شيطان خود بگو كه فلانى به تو پناهنده شده است. (تفسير قمى، ٢، ص ٣٨٩؛ تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٤٣٦، ح ٢٣)

[٣] . قبل از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله، شياطين، اخبار آسمانى را شنودمى‌كردند و به كاهنان زمينى انتقال مى‌دادند. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٥١٠)

[٤] . مقصود از «افّاك اثيم» كاهنان مى‌باشند. (فتح‌القدير، ج ٤، ص ١٢٠)

[٥] . ممكن است كه مراد از «الطاغوت» كهانت باشد. (روح‌المعانى، ج ٤، جزء ٥، ص ٨٣)

[٦] . مصونيّت پيامبر صلى الله عليه و آله از كهانت و امتنان خدا در اين راستا، گوياى اين است كه كهانت، امرى نكوهيده و كاهن به دور از رحمت الهى است.

[٧] . لغت‌نامه، ج ١١، ص ١٦٦١٠؛ فرهنگ بزرگ سخن، ج ٦، ص ٦٠٤٧، «كيفر».

[٨] . فرهنگ فارسى، ج ٣، ص ٣١٥٤، «كيفر».

[٩] . مبسوط در ترمينولوژى حقوق، ج ٤، ص ٣٠٦٤.