ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٣ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

٢٩ - دل از هوس بريدن .
٣٠ - دل آسا آنچه خاطر را آسايش دهد .
٣١ - دل آسائى تسلى .
٣٢ - آسوده دل فارغ البال ، آرام دل - < شعر > « شه آزرده دل شد ز گفتارشان نوازشگرى كرد بسيارشان » < / شعر > نظامى ٣٣ - اشتر دل كينه توز - ٣٤ - آشفته دل .
٣٥ - دل آشوب .
٣٦ - دل افتاده تنگدل .
٣٧ - دل افروز ( روشن كنندهء دل ) ٣٨ - افسرده دل - < شعر > « در محفل خود راه مده همچو منى را كافسرده دل افسرده كند انجمنى را » < / شعر > ٣٩ - دل افكار ( دلريش و شكسته دل ) .
٤٠ - دل آگاه - < شعر > « بلى داند دلى كاگاه باشد كه از دلها بدلها راه باشد » < / شعر > ٤١ - الحان و نغمه‌هاى دل - < شعر > « دل مرغان خراسان را من دانه نهم كه ز مرغان دل الحان به خراسان يابم » < / شعر > خاقانى ٤٢ - آماده دل - < شعر > « يكى بد سگال و يكى ساده دل سپهبد بهر كار آماده دل » < / شعر > فردوسى ٤٣ - دل انجام كسى كه مراد دل را به انجام مى رساند .