ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٣ - سخن از روى جهل در بارهء حق ، تباهى حتمى را بدنبال دارد

اگر آن خبر مخالف واقع بوده باشد ، نه تنها نوعى بد بينى در بارهء خبر دهندگان از حق و حقيقت بوجود مى آيد ، بلكه عظمت و ارزش آن براى جويندگان نيز سقوط ميكند ، چون احساس مى شود كه مى توان حق و حقيقت را هم ببازى گرفت آياتى كه در سرزنش اين پليدى آمده است ، فراوان است . از آن جمله : ١ - ( إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى الله ما لا تَعْلَمُونَ ) [١] ( جز اين نيست كه شيطان شما را به بدى و فحشاء دستور مى دهد و شما را دستور مى دهد كه در بارهء خدا چيزى بگوئيد كه نمى دانيد ) ٢ - ( وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى الله كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِه إِنَّه لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ) [٢] ( و كيست ستمكارتر از كسى كه از روى دروغ به خدا افتراء بزند يا آيات خداوندى را تكذيب نمايد ، قطعا ستمكاران رستگار نخواهند گشت ) ٣ - ( إِذْ تَلَقَّوْنَه بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِه عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَه هَيِّناً وَهُوَ عِنْدَ الله عَظِيمٌ ) [٣] ( آنرا از زبانهاى يكديگر تلقى مى كنيد و با دهانهايتان چيزى را مى گوئيد كه علم به آن نداريد و اين گفتار غير مستند به علم را ناچيز مى پنداريد و اين موضوع در نزد خدا گناه بزرگست ) .
٤ - ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ الله بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ) [٤] ( و برخى از مردم سخنان بيهوده را مى گيرند تا از روى جهل مردم را از راه خدا گمراه كنند و آيات الهى را به استهزاء بگيرند . براى آنان عذاب پست و تباه كننده ايست ) اين مضمون در آيات زير نيز آمده است : البقرة آيه ١١٣ و الانعام آيهء ١٤٤ و الاعراف آيهء ٣٣ و يونس آيه ٦٨ و الروم آيه ٢٩ .

[١] البقرة آيه ١٦٩
[٢] الانعام آيه ٢١
[٣] النور آيهء ١٥
[٤] لقمان آيه ٦