ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٩ - نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است

كلى هست و نيست و بايد و نبايد و شايد و نشايد مسخره اى بيش نخواهند بود .
نتيجهء هفتم - در آن هنگام كه غرايز حيوانى ، مشاعر و ادراكات و تعقل آدمى را در استخدام خود بزنجير كشيد ، هيچ صداى سازنده بگوش چنين جانورى راه نخواهد يافت .
نتيجه هشتم - كينه توزيها و عداوتهائى كه در درون انسانهاى حيوان صفت و نيتهاى پليد آنان بالاخره بروز خواهد كرد ، آنان گمان ميكنند خباثت درونشان را مى توانند تا ابد مخفى بدارند ، عفونت لجن درونشان را نمى توانند از مشام تيز انسانها بپوشانند . اين خود پرستان ضد بشرى كه مشام خودشان را با بوى متعفن درونشان از كار انداخته‌اند ، نه تنها از احساس آنچه كه در درونشان مى گذرد غافلند ، بلكه تشخيص همه چيز را از دست داده و بروز و عدم بروز پليديهاى باطنشان را هم يكى مى دانند ، فقط فرود آمدن كيفر و انتقام الهى بر مغز آنان است كه مى تواند بيدارشان بسازد و بفهمند كه چه بودند و چه شدند .
نتيجهء نهم - بيماريها و لغزشهاى قلب مستند به خود انسان است . خداوندى كه سرمايه اى گرانبها را بنام قلب به انسان عنايت فرموده است ، آنرا بى علت تباه نمى سازد . اين خود انسانست كه با انحرافات اختيارى و ارتكاب گناهان قلب هميشه فعال خود را از كار ميندازد و آنرا بصورت عامل زشتىها در مى آورد .
شرح صدر - صدر در فارسى به سينه ترجمه مى شود و از موارد استعمالات اين كلمه چنين بر مى آيد كه دائرهء صدر وسيعتر از قلب است ، چنانكه دائره قلب وسيعتر از فؤاد است و ممكن است هر يك از اين موضوعهاى سه گانه بعدى از ابعاد قلب بمعناى عام بوده باشد . آيات مربوط به صدر در قرآن مجيد در ٤٤ مورد ديده مى شود . از مختصات مهم صدر تنگى و گشادگى و ظرفيت آنست . در آن آياتى كه اين مختص تذكر داده شده است ، گشادگى و ظرفيت داشتن صدر را با پذيرش اسلام و تنگى و محدوديت آنرا با كفر و انحراف توصيف