ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٣ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

٣٩٤ - مهمانسراى دل - < شعر > « من به قناعت شده مهمان دل جان به نوا داده به سلطان دل » < / شعر > < شعر > « دل سراى تست پاكش دارم از آلودگى كاندرين ويرانه مهمانى ندانم كيستى » < / شعر > على صائبى تبريزى ٣٩٥ - ميان دل هستهء مركزى دل : سويداى دل ، سويداى ضمير ، حبهء دل ، جايگاه جلوهء خداوندى .
< شعر > « نيست كس را جز تو جائى در سويداى ضمير آرزوى اهل عرفانى ندانم كيستى » < / شعر > على صائبى تبريزى < شعر > « بهر جزوى ز خاك ار بنگرى راست هزاران آدم اندر وى هويداست » < / شعر > < شعر > « درون حبه اى صد خرمن آمد جهانى در دل يك ارزن آمد » < / شعر > < شعر > « بدان خردى كه آمد حبهء دل خداوند دو عالم راست منزل » < / شعر > شيخ محمود شبسترى ٣٩٦ - ميوهء دل - < شعر > « قرة العين من آن ميوهء دل يادش باد گر چه آسان بشد و كار مرا مشكل كرد » < / شعر > حافظ ٣٩٧ - نازك دل حساس بودن دل - < شعر > « چندين هزار شيشهء دل را بسنگ زد افسانه ايست اين كه دل يار نازك است » < / شعر > صائب تبريزى ٣٩٨ - نزهت سراى دل - < شعر > « باغى كجاست اهل هنر را كنون بگو نزهت سراى خاطر و دل ساحت درش » < / شعر > دقايقى مروزى