ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٠ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

١٠١ - دل پائين ريختن - « در آن لحظه كه آن حادثه را ديدم دلم پائين ريخت يا دلم فرو ريخت » ١٠٢ - پر دل ١٠٣ - دل پر آشوب ١٠٤ - پراكنده بودن دل - < شعر > « كه بازار چندان كه آكنده تر تهيدست را دل پراكنده تر » < / شعر > سعدى ١٠٥ - دل پر بودن - « دلم از كارهاى او پر است » ١٠٦ - پر درد گشتن دل - < شعر > « دلش گشت پر درد و رخسار زرد پر از غم روان لب پر از باد سر » < / شعر > فردوسى ١٠٧ - پر زدن دل - « دلم براى وطن پر مى زند » - « دلش مثل كبوتر پر مى زند » ١٠٨ - دل پر سودا ١٠٩ - دل پرسى احوال پرسى ١١٠ - دل پر كينه و انتقامجو - < شعر > « شد از باختر سوى درياى گنگ دلى پر ز كين و سرى پر ز جنگ » < / شعر > ١١١ - پريشان دل ١١٢ - پژمرده دل ١١٣ - دل پسند ١١٤ - پوشيده دل = كور دل ١١٥ - پيچان دل = اضطراب و پريشانى ١١٦ - دل پيروز ١١٧ - دل پيشه = سكوت و خاموشى