ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٧ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

٧٣ - بر سر و دل كسى بودن بار خاطر و مايهء رنج او بودن - ٧٤ - برگشتن دل به حالت طبيعى - ٧٥ - برنا دل جوان دل - ٧٦ - بر در دلها نشستن غمخوار بودن به مصيبت ديدگان - « ميان به خدمت آزادگان بسته و بر در دلها نشسته » .
گلستان سعدى ٧٧ - دل بريدن .
٧٨ - بز دل ترسو و جبان .
٧٩ - دل بستن - < شعر > « دوستان عيب كنندم كه چرا دل بتو بستم بايد اول بتو گفتن كه چنين خوب چرائى » < / شعر > سعدى ٨٠ - دل به باد دادن - « چنان افتاد از قضا كه بو نعيم نديم مگر به حديث اين ترك دل به باد داده بود » ٨١ - دل به جان آمدن - < شعر > « سينه مالا مال در دست اى دريغا مرهمى دل ز تنهائى بجان آمد خدايا همدمى » < / شعر > حافظ ٨٢ - دل به چند جا رفتن - < شعر > « جائى نمى روى كه دل بد گمان من تا بازگشتن تو به صد جا نمى رود » < / شعر > صائب تبريزى ٨٣ - به دل خود = به ميل خود ٨٤ - دل به دريا زدن - < شعر > « گر به طوفان مى سپارد ور به ساحل مى برد دل به دريا و سپر بر روى آب افكنده‌ايم » < / شعر > سعدى