ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨١ - تعقل و لب و نهى

نشويد ، چه فحشاى آشكار باشد و چه مخفى و هيچ نفسى را كه خداوند محترم نموده است نكشيد مگر اين كه مستحق قتل باشد . اينست توصيه اى كه خداوند بشما مى نمايد ، باشد كه تعقل بورزيد ) .
( ٢ - إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ الله الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ) [١] ( بدترين جانوران در نزد خداوند كر و لالهائى هستند كه تعقل نمى كنند ) .
( ٣ - إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النَّاسَ وَما أَنْزَلَ الله مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِه الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّياحِ وَالسَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ) [٢] ( قطعا ، در آفرينش آسمانها و زمين و تعاقب شب و روز و كشتى كه در دريا به سود مردم حركت ميكند و آبى كه خداوند از آسمان مى فرستد و زمين را پس از مردنش زنده ميكند و از هر نوع جاندارى كه در روى زمين منتشر كرده و گردانيدن بادها و ابرى كه ميان آسمان و زمين مسخر نموده است ، آياتى است براى قومى كه تعقل ميكنند ) .
( ٤ - وَفِي الأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوانٌ وَغَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الأُكُلِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ) [٣] ( و در روى زمين قطعاتى پهلوى همديگر است و باغهائى از انگورها و زراعت و درختان خرما از يك ريشه و ريشه‌هاى مختلف با يك آب سيراب ميشوند و بعضى از آنها را بر بعضى ديگر در خوردن برترى مى دهيم . در اين پديده‌ها آياتى است براى مردمى كه تعقل ميكنند ) ( ٥ - لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لأُولِي الأَلْبابِ ) [٤] ( قطعا در داستانهاى

[١] الانفال آيهء ٢٢ .
[٢] البقرة آيهء ١٦٤ .
[٣] الرعد آيهء ٤ .
[٤] يوسف آيهء ١١١ .