ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩١ - نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است

اين مضمون در سورهء العنكبوت آيهء ٤٩ و المؤمن آيهء ٦٣ و فصلت آيهء ٢٨ نيز آمده است .
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجه يكم - اگر مبارزه تبهكاران با كسانى كه از حق و حقيقت دفاع مى كنند بطور صحيح تحليل شود ، يك مبارزه و انكار شخصى نيست ، يعنى مبارزه و انكار متوجه شخص مدعيان و حاميان حق و حقيقت نيست ، بلكه متوجه خود آن حق و حقيقت است كه خفاش صفتان از شناخت و پذيرش آن رنج مى برند : ( وَإِذا ذُكِرَ الله وَحْدَه اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَإِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِه إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ) [١] ( و هنگامى كه فقط خدا بياد آنان آورده مى شود ، دلهاى آنان كه ايمان به آخرت ندارند چندش مى گيرد و موقعى كه كسانى جز او بياد آنان انداخته مى شود ، ناگهان خوشحال مى شوند ) شايد براى برخى از مردم بعيد جلوه كند كه چطور ممكن است نام خدا و ياد خدا موجب ناراحتى شود ولى نه تنها اين حساسيت ( آلرژى ) بعيد نيست و نه تنها در مردم دور از شناخت و معرفت اين حساسيت بروز مى كند ، بلكه حتى در اشخاصى كه مراحلى از دانشهاى حرفه اى را پيموده‌اند ، از اين بيمارى رنج مى برند . شما را سوگند به حقيقت مى دهم كه بدقت اين عبارت را كه از فرويد نقل مى كنيم ، مورد دقت قرار بدهيد . عبارات فرويد را آدگارپش بدين ترتيب نقل ميكند : فرويد نمى خواهد آنچه را كه نشان دادنى نيست تصديق كند ، بقسمى كه خود او مباحثه در بارهء احساس مذهبى را با اين جمله محصور ميكند : « من براى بحث در اين قبيل مطالب توزين ناپذير خود را ناراحت مى يابيم و به اين ناراحتى همواره اقرار دارم » [٢]

[١] الزمر آيهء ٤٥
[٢] انديشه‌هاى فرويد تأليف ادگارپش - ترجمهء آقاى غلامعلى توسلى ص ٩٢ - از انتشارات كتابفروشى ابن سينا چاپ دوم تير ماه ١٣٣٢ .