دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ط طلب باران

٤٣٥٣. امام على ٧ در طلب باران: بار خدايا! ما از زير خانه‌ها و چادرها و پس از ناله چارپايان و كودكان، به سوى تو آمديم، دل بسته به رحمتت و اميدوار به نعمتت و بيمناك از عذاب و كيفرت.

بار خدايا! با بارانت ما را سيراب كن و از نااميدان قرارمان مده، به سال‌هاى قحطى هلاكمان مساز، و به خاطر آنچه كه نادانانمان انجام داده‌اند، ما را مگير، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

بار خدايا! ما به سوى تو آمده‌ايم تا از چيزى شكايت كنيم كه براى تو پوشيده نيست، به هنگامى كه سختى‌هاى طاقت‌سوز، ما را بيچاره ساخته‌اند، و خشك‌سالى‌هاى بى‌باران، به ستوهمان آورده‌اند، و خواسته‌هاى سخت، ناتوانمان ساخته‌اند، و فتنه‌هاى دشوار، به روى آورده‌اند.

بار خدايا! از تو مى‌خواهيم كه نا اميدمان برنگردانى، و ما را ناخشنود از درگاهت مرانى، و بر پايه گناهانمان با ما برخورد نكنى، و ما را به كردارمان كيفر ندهى.

بار خدايا! باران و بركت و روزى و رحمتت را بر ما بگستران، و ما را از آبى سودمند، سيراب كننده و روياننده گياهان، سيراب كن؛ [بارانى‌] كه با آن، آنچه از دست رفته، برويد و آنچه مُرده، زنده شود؛ نعمت‌هاى آن گسترده و ميوه‌اش فزون باشد، زمين‌هاى هموار را سيراب كند و در دره‌ها سيلْ جارى سازد، و درختانْ برگ آرَند، و با آن، نرخ‌ها را پايين‌آرى، كه همانا تو بر هر چيزى كه بخواهى، توانايى.

٤٣٥٤. امام على ٧ در دعا به هنگام طلب باران: اى كمكْ كار و ياور ما بر دين و دنيايمان، با روزى‌اى كه بر ما مى‌گسترانى! به ما حادثه بزرگى رسيده كه جز فرو فرستاننده آن، كسى نمى‌تواند آن را بگشايد. در گشودن آن براى بندگانت شتاب فرما؛ چرا كه‌