دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٥ - ه هنگام خوردن و نوشيدن

«سپاسْ خدايى را كه عورتم را پوشاند، و لباسى بر تن من كرد» [و افزود:] «از پيامبر خدا شنيدم كه هرگاه لباس مى‌پوشيد، اين دعا را مى‌خواند».

٤٣٧٧. الدعاء، طبرانى به نقل از ابو مَطَر بصرى: همراه على ٧ بودم. لباسى را به سه درهم خريد و آن را پوشيد. و بلندى لباس تا ميانه زانو و برآمدگى روى پا بود. گفت: «سپاسْ خدايى را كه از پوشيدنى‌ها چيزى روزى من ساخت كه بدان بين مردم، خود را مى‌آرايم و بدان، عورتم را مى‌پوشانم».

گفته شد: اى امير مؤمنان! دعايى است كه از پيش خود مى‌گويى و يا آن را از پيامبر خدا شنيده‌اى؟

فرمود: «نه؛ بلكه آن را از پيامبر خدا شنيدم كه در هنگام [لباس‌] پوشيدن مى‌گفت».

ه هنگام خوردن و نوشيدن‌

٤٣٧٨. امام على ٧ به پسرش حسن ٧: پسرم! هيچ لقمه سرد يا گرمى نخور، و آب كم يا زيادى ننوش، جز آن كه پيش از خوردن و قبل از نوشيدن بگويى: «بار خدايا! من در خوردن و نوشيدنم، از تو سلامت از درد، توان يافتن براى فرمانبرى از تو و ياد تو و شكر تو تا هنگامى كه آن آب و غذا را در بدنم باقى مى‌گذارى، خواستارم، و اين كه به توان آن غذا، مرا بر عبادت خود وادارى و پرهيز شايسته از نافرمانى‌ات را به من الهام نمايى». اگر چنين دعا كنى، از خرابى و زيان آن، در امان خواهى بود.