دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٧ - ٥/ ١ پر دلترين مردم

٤٧٠٢. اسدالغابة به نقل از سعد: وى (على ٧) را ديدم كه با شمشير، سركردگان مشركان را از دمِ تيغ مى‌گذرانْد و مى‌فرمود: «شب را نمى‌خوابم. من همواره بيدارم».

٤٧٠٣. امام على ٧: چنان مى‌بينم كه گوينده‌اى از شما مى‌گويد: اگر اين، غذاى فرزند ابو طالب است، از جنگ با هماوردان و مبارزه با شجاعان، ناتوان مى‌گردد. بدانيد كه چوب درخت بيابان، محكم‌تر است، و سبزه‌هاى زيبا، پوستْ نازك‌ترند. [چوب‌] روييدنى‌هاى با آب باران [كه از آب، كم بهره‌اند]، پُر آتش‌تر و دير خاموشى‌ترند.

و من نسبت به پيامبر خدا، چون نورى از نور و ساعد از بازويم. به خدا سوگند، اگر همه عرب در جنگ با من پشتيبان يكديگر باشند، از آنان روى نخواهم گردانْد، و اگر فرصت دست دهد، به سوى آن خواهم شتافت و هر آينه، تلاش خواهم كرد كه زمين را از وجود اين شخصِ از فطرت برگشته و پيكر سرگشته، پاك كنم تا كلوخك‌ها از لابه‌لاى دانه‌هاى گندم، جدا شود.

٤٧٠٤. امام على ٧: به خدا سوگند، اگر من به تنهايى با آنان مواجه شوم، در حالى كه نيروهايشان همه زمين را پُر كرده باشند، باكم نيست و از آنان، بيمناك نيستم.

٤٧٠٥. امام على ٧ هنگامى كه خبر بيعت‌شكنى بيعت‌شكنان به وى رسيد: جاى شگفتى است كه به من پيغام دادند در برابر نيزه‌ها، گام به ميدان نهم و در برابر شمشيرها، شكيبايى ورزم. مادر به عزايتان بنشيند! از زمانى كه بوده‌ام، كسى مرا به‌