دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - الف در پى هر نماز واجب

رسيدى» و هنگامى كه به آغاز آيه بيست و دوم از سوره «شورا»: «و كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، در باغ‌هاى بهشت‌اند» رسيدم، گريست، به گونه‌اى كه صداى گريه‌اش بلند شد و آن‌گاه، سر به آسمانْ بلند كرد و فرمود: «اى زِر! بر دعاى من آمين بگو» و سپس گفت:

«" بار خدايا! از تو فروتنىِ فروتنان، اخلاصِ يقين‌كنندگان، همراهىِ خوبان، شايستگىِ حقايق ايمان، بهره‌ورى از هر خوبى، سلامت از هرگناه، وجوب رحمتت، موجبات گذشتت، دستيابى به بهشت و نجات از دوزخ را درخواست مى‌كنم".

اى زِر! هرگاه قرآن را ختم كردى، اين دعا را بخوان؛ چرا كه دوستم پيامبر خدا به من فرمان داد كه به هنگام ختم قرآن، اين دعاها را بخوانم».

٣/١٢-٣

دعاهاى او در پىِ نمازها

الف- در پىِ هر نماز واجب‌

٤٤٤٢. امام على ٧ در پى هر نماز واجب: [خداوندا!] نور تو كامل است. پس هدايت كردى. پس سپاس، براى توست. و بردبارى‌ات عظيم است. پس گذشت كردى. پس سپاس، براى توست. دستت را گشودى و بخشيدى. پس سپاس، براى توست.

پروردگار ما! روى تو بخشنده‌ترينِ روى‌هاست و مقام تو، بهترين مقام. بخشش تو پرسودترينِ بخشش‌ها و گواراترينِ آنهاست.

پروردگار ما! فرمان برده مى‌شوى و سپاس مى‌گويى، نافرمانى مى‌شوى و مى‌بخشى، دعاى درمانده را پاسخ مى‌دهى و بيمار را شفا مى‌بخشى و از غم، نجات مى‌دهى، توبه مى‌پذيرى و از گناهان، در مى‌گذرى. هيچ كس نمى‌تواند بخشش‌هاى تو را پاسخ دهد، و هيچ گوينده‌اى نمى‌تواند نعمت‌هاى تو را به گفتار، بشمارد.