دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٥ - ٣/ ٢ قرآنشناسى

٤٩٢٧. شرح نهج البلاغة درباره على ٧: درباره مردى كه‌هر فضيلتى به‌او منسوب است، چه بگويم؟ ... از جمله دانش‌ها، دانش تفسير قرآن است كه آن را از او گرفته‌اند و شاخ و برگ داده‌اند و اگر به كتاب‌هاى تفسير رجوع كنى، درستى اين مطلب را خواهى يافت؛ چون بيشتر آن دانش از او و عبد اللّه بن عبّاس است و همه مردم، از همراهى ابن عبّاس با على ٧ و ارتباط تنگاتنگش با او و شاگردى‌اش پيش او و دانش آموختگى‌اش در مكتب او، باخبرند.

به ابن عبّاس گفته شد: نسبت دانش تو به دانش پسر عمويت چيست؟

گفت: همچون نسبت يك قطره باران است به اقيانوس.

٤٩٢٨. مطالب السؤول: در ميان امّت [اسلامى‌]، مشهور است كه سرآمد پيش‌كسوتانِ تفسير و پيشوا و پيشتاز آنان، و آن كه انگشت اشاره‌ها به سوى اوست، عبد اللّه بن عبّاس است، و او شاگرد على ٧ بود، از او پيروى كرد، از وى آموخت و از او بهره گرفت.

و پيشواى كوفيان كه در بين آنان به قرائت، مشهور بود، عاصم بن ابى نَجود است و قرائت وى در همه دنيا منتشر شده است و روايت ابو بكر و حفص از او گرفته شده است و همين قرائت، مشهور و زبانزد است. عاصم در اين خصوص، شاگرد ابو عبد الرحمن سُلَمى است و ابو عبد الرحمن سُلَمى، شاگرد على ٧ بود كه قرائتش را از او نقل كرده و ياد گرفته است، و على ٧ قرائت را از پيامبر خدا ياد گرفته و بهره برده است. پس عاصم در قرائت، شاگردِ شاگرد على ٧ بود.

ر. ك: ج ٧ ص ٥١٥ (آن كه دانش كتاب نزد اوست).

ج ٨ ص ٢٩١ (قرآنِ گويا).