دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٣ - ٣/ ٦ ٢ صدقههاى على

او در مدينه نيز موقوفاتى داشت: [بخش‌] «فقيرين» در عاليه‌[١]، چاه «ملك» در منطقه قنات‌[٢] و «ادبيّه» در منطقه اضم.[٣] گفته مى‌شود كه حسن بن على ٨ يا حسين بن على ٨ همه آنها را در جنگ‌هايشان فروختند و امروزه، آن اموال در دست افراد گوناگون، پراكنده است.

از جمله موقوفات على ٧ چشمه روانى در «وادى القرى»[٤] بود كه به آن، «چشمه حسن» مى‌گفتند، در منطقه بيره، در سمت بالا، كه تا مدّتى در دست عبد الرحمن بن يعقوب بن ابراهيم بن محمّد بن طلحه تميمى بود و در زمان حكومت عبّاس بن حسن، برادرش حمزة بن حسن بن عبيد اللّه بن عبّاس بن على، در خصوص موقوفه بودن آن با عبد الرحمن، مخاصمه كرد و به نفع حمزه، داورى شد و به صدقه‌هاى على ٧ برگشت.

در وادى القرى، چشمه ديگرى بود كه مَوات بود و باز، حمزة بن حسن در زمان حكومت برادرش عبّاس عليه دو نفر از اهالى وادى القرى به نام‌هاى مصدر كبير، از آزادشدگان حسن بن حسن، و مروان بن عبد الملك بن خارست كه مِلك در دستشان بود اقامه دعوا كرد و به نفع حمزه، حكم شد و ملك، جزو موقوفه‌ها گرديد.

على ٧ در «چشمه سكر» هم سهمى داشت، چنان كه سهم آبى در چشمه‌اى در منطقه بيره داشت كه از جمله موقوفات بود.

در منطقه «حَرّة الرَّجْلاء»[٥] از ناحيه شعب زيد، وادى‌اى است به نام «احمر» كه بخشى از آن در موقوفه‌هاى على ٧ و بخشى در دست آل منّاع از قبيله بنى عدى‌

[١] نامى است براى روستاها و آبادى‌هاى حدّ فاصل كوه‌هاى مدينه تا تهامه( معجم البلدان: ج ٤ ص ٧١).

[٢] يكى از سه درّه موجود در منطقه مدينه( معجم البلدان: ج ٤ ص ٤٠١).

[٣] درّه‌اى است در ناحيه كوهستانى تهامه كه مدينه در آن واقع شده است( معجم البلدان: ج ١ ص ٢١٤).

[٤] درّه‌اى ميان مدينه و شام كه از توابع مدينه محسوب مى‌شود و آبادى‌هاى بسيار دارد( معجم البلدان: ج ٥ ص ٣٤٥).

[٥] جايى است در سرزمين بنى قين، ميان مدينه و شام( معجم البلدان: ج ٢ ص ٢٤٦).