دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٩ - ٣/ ١ دانش كتاب

٤٨٩٥. الكافى به نقل از عبد الرحمن بن كثير از امام صادق ٧، درباره سخن خداى متعال: «كسى كه نزد او دانشى از كتاب [خدا] بود، گفت: من آن را پيش از آن كه چشم خود را بر هم زنى، برايت مى‌آورم»: امام صادق ٧ انگشتانش را باز كرد و آن را روى سينه‌اش گذاشت و سپس فرمود: «سوگند به خدا، همه دانش كتاب، نزد ماست».

٤٨٩٦. عيون أخبار الرضا ٧ به نقل از ابو الحسن محمّد بن يحيى فارسى: روزى ابو نواس به على بن موسى الرضا ٧ كه سوار بر استرى از پيش مأمون آمده بود، نگاه كرد و نزديكش رفت و به وى سلام كرد و گفت: اى پسر پيامبر خدا! برايت چند بيت شعر گفته‌ام كه دوست دارم آنها را از من بشنوى. فرمود: «بياور [و بخوان‌]».

وى شروع كرد به خواندن:

[آنان‌] پاكان و پاكْ‌جامگانى هستند

كه هر جا ياد شوند، [سيل‌] درود، بر آنان جارى مى‌شود.

به هنگام بر شمردن نياكان و افتخار به آنها، هر آن كه علوى نباشد

هيچ افتخارى از گذشته روزگار برايش نيست.

آن‌گاه كه خدا جهانِ آفرينش را آفريد و آن را استوار كرد

اى انسان‌ها [ى بزرگ‌]! شما را خالص كرد و برگزيد.

شما ملأ اعلى هستيد و دانش كتاب‌

و آنچه سوره‌ها به خاطر آن نازل شده، نزد شماست.

امام رضا ٧ فرمود: «اشعارى برايمان آوردى كه هيچ كس پيش از تو همانند آن را نسروده است».

ر. ك: اهل بيت در قرآن و حديث: بخش چهارم: علم اهل بيت/ فصل دوم: درهاى علوم اهل بيت/ علم كتاب.