دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨١ - و به هنگام نگريستن به هلال ماه

بار خدايا! بر من حقوقى نسبت به پدران و مادرانم واجب كردى، و من آن حقوق را بزرگ داشتم، و تو سزاوارترى بر پاك كردن گناهان و سبك كردن بار آنها و اداى‌حقوق بندگانت. پس اين‌مسئوليت را از جانب من براى آنان، خود برعهده بگير، و پدران و مادران مرا آن گونه كه هر موحّد مؤمن از تو اميد دارد، به همراه زنان و مردان مؤمن و برادران و خواهران ببخش، و ما و آنان را به نيكان ملحق كن، و به ما و آنان، همراه نجيبان و خوبان، بهشتت را ببخش. به‌يقين، تو شنونده دعايى. و بر پيامبرت محمّد و عترت پاك او درود فرست و سلام نثار كن.

و به هنگام نگريستن به هلال ماه‌

٤٤١٣. امام على ٧ هرگاه به ماه مى‌نگريست: بار خدايا! ما را هدايت‌يافته‌ترين كسانى كه به آن (ماه) مى‌نگرند، و پاك‌ترين كسانى كه آن (ماه) بر ايشان مى‌تابد، قرار ده.

٤٤١٤. امام على ٧ هرگاه به ماه مى‌نگريست: بار خدايا! از تو خير اين ماه، پيروزى، يارى، بركت، پاكى، رزق و نور آن را خواستارم.

٤٤١٥. امام صادق ٧: امير مؤمنان كه درود خداوند بر او باد، هرگاه هلال ماه رمضان را مى‌ديد، رو به قبله مى‌ايستاد و مى‌گفت: «بار خدايا! رمضان را با امنيّت، ايمان، سلامت، اسلام و عافيت پُرجلال، برايمان بياغاز. بار خدايا! روزه و نماز و خواندن قرآن را در آن، روزى‌مان كن. بار خدايا! آن را براى ما سلامت دار، و آن را از ما سلامت دار، و ما را در آن، سلامت دار».

٤٤١٦. امام على ٧ از جمله سخنانش در هنگام ديدن هلال: اى آفريده فرمانبر خداى، اى ماهِ شتابنده، اى در رفت و آمد در فلك تدبير، و اى حركت كننده در منزل‌هاى‌