دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٥ - ه دعاى امام براى گم راهان

جست‌وخيز، گلاويزى، زد و خورد شديد و پايدارى آماده كنيد. «پايدارى ورزيد و خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه رستگار شويد» «با هم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود، و صبر كنيد كه خدا با شكيبايان است».

بار خدايا! شكيبايى را بر آنان الهام كن، پيروزى را بر ايشان فرو فرست، و اجرشان را بزرگ‌دار»

ه- دعاى امام براى گم راهان‌

٤٤٦٢. امام على ٧ هنگامى كه شنيد گروهى در زمان جنگ صِفّين، شاميان را دشنام مى‌دهند: من دشنام دادن را بر شما نمى‌پسندم؛ ولى اگر كردار آنان را بيان كنيد و حالشان را ياد كنيد، در سخن، درست‌تر و در معذور بودن، رساتر خواهد بود. به جاى دشنام دادن بگوييد: «بار خدايا! خون ما و آنان را حفظ كن، و بين ما و آنان را آشتى ده، و از گم‌راهى هدايتشان كن تا هر كه حق را نمى‌شناسد، آن را باز شناسد، و هر كه به گم‌راهى و تجاوزْ سخن مى‌گويد، از آن، باز ايستد».

٤٤٦٣. وقعة صِفّين به نقل از عبد اللّه بن شريك: حُجْر بن عَدى و عمرو بن حَمِق، لعن و بيزارى از اهل شام را آشكارا بيان مى‌كردند. على ٧ كسى را نزد آنان فرستاد كه از آنچه از آنها شنيده، باز ايستند. آنان به نزد على ٧ آمدند و گفتند: اى اميرمؤمنان! آيا ما بر حق نيستيم؟

فرمود: «چرا».

گفتند: آنان بر باطل نيستند؟

فرمود: «چرا».