دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٥ - ك به هنگام سوار شدن

ط - هنگام وارد شدن به مسجد

٤٣٩٥. امام على ٧ هرگاه داخل مسجد مى‌شد: به نام خدا و به [يارى‌] خدا! سلام بر تو اى پيامبر و رحمت و بركت خدا بر تو باد! سلام بر ما و بر بندگان صالح خدا!

ى به هنگام سفر

٤٣٩٦. امام على ٧ هرگاه براى سفر خارج مى‌شد: گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست. گواهى مى‌دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست. سپاسْ خدايى را كه ما را به اسلام هدايت كرد و ما را از بهترين امّتى كه درميان مردمْ پديد آمده‌اند، قرار داد. «منزّه است كسى كه اين [مَركب‌] را براى ما رام كرد، و [گرنه‌] ما را ياراى [رام ساختن‌] آن نبود».

بار خدايا! از سختى‌هاى سفر، رنج بازگشت و ناخوشايندى در اهل و مال و فرزند، به تو پناه مى‌برم. بار خدايا! تو همراه در سفرى و جانشينِ در خاندان و يارى‌رسانِ در كار. دور را بر ما نزديك ساز، درشتى را آسان گردان، و سختى‌هاى ما را بسنده باش، همانا كه تو بر هر چيزى توانايى.

ك به هنگام سوار شدن‌

٤٣٩٧. عمل اليوم والليلة به نقل از حارث: [على ٧‌] از درِ قصر (دارالحكومه) خارج شد و پاى خود را در ركاب گذاشت و گفت: «به نام خدا!».

هنگامى كه روى چارپا قرار گرفت، گفت: «سپاسْ خدايى را كه تكريممان كرد و در خشكى و دريا سوارمان ساخت، از پاكى‌ها روزى‌مان كرد و ما را بر بسيارى از آفريده‌هايش برترى بخشيد." منزّه است كسى كه اين [مَركب‌] را براى ما رام ساخت، و [گرنه‌] ما را ياراى [رام ساختن‌] آن نبود و ما به سوى پروردگارمان بازخواهيم گشت"».