دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٩ - د پس از نماز عصر

خدايى جز خداوند حليم و كريم نيست. خدايى جز خداوند پروردگارِ جهانيان نيست. خدايى جز خداوند پروردگارِ عرش عظيم نيست. بار خدايا! از تو موجبات رحمتت، لوازم بخششت، بهره‌ورى از هر خير، سلامت از هر گناه، دستيابى به بهشت، و نجات از دوزخ را درخواست مى‌كنم.

بار خدايا! به [حقّ‌] لطف و منّت و رحمتت، هيچ گناه مرا، نابخشوده رها مكن؛ هيچ همّت مرا، بر نياورده مگذار؛ هيچ غم مرا ناگشوده مساز؛ هيچ درد مرا بدون شفا مكن؛ و هيچ بدهكارى‌ام را ادا ناشده منما؛ هيچ ترسى را ايمنى نيافته مكن؛ و هيچ نيازى را برآورده ناشده، مساز، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

د پس از نماز عصر

٤٤٥٠. امام على ٧ در پى نماز عصر: منزّه است بخشنده و نعمت دهنده. منزّه است قدرتمند و عطا كننده. از خداوند، خشنودى به قضايش، عمل به خواستش، و بازگشت به فرمانش را مى‌خواهم، كه او شنونده دعاست.

٤٤٥١. امام على ٧ در پى نماز عصر: منزّه است خدا و سپاس، براى اوست، و خدايى جز خداوند يكتا نيست، و خدا بزرگ است.

هيچ قدرت و توانى، جز به قدرت خداوندِ علىّ و عظيم نيست. منزّه است خدا در شامگاهان و صبحگاهان. منزّه است خداوند، در شب و صبح. پس منزّه است خداوند، هنگامى كه شب مى‌كنيد و صبح مى‌كنيد. سپاس در آسمان‌ها و زمين، از آنِ اوست و شب هنگام، و زمانى كه به نيمروز مى‌رسيد.

منزّه است پروردگار تو، پروردگار عزّت، از آنچه توصيف مى‌كنند، و سلام بر فرستادگان و سپاس، خداوند، پروردگارِ جهانيان راست.

منزّه است صاحب مُلك و مَلكوت. منزّه است صاحب عزّت و جَبَروت. منزّه است زنده‌اى كه نمى‌ميرد. منزّه است خداوند قائم و جاودان. منزّه است زنده پابرجا. منزّه است علىّ اعلى. منزّه است او و بلندمرتبه، منزّه و پاك است؛ آن پروردگارِ فرشتگان و روح.